Ülkər

Sorucu gözündə sevda uçarkən,Ey xoş kölgəsində səfalandığım.

Abdulla Şaiq19191 dəq
Əmək pərisinə

Derdim ki, bahar olsun,Dağlar, dərələr dolsun

Abdulla Şaiq19241 dəq
Xırçın qız

Deyirdi ki: – Məsud olmaq mənim böyük diləyim.Yaşamaqdan yalnız budur son qayəm, son istəyim.

Abdulla Şaiq19262 dəq
Gəmirik

Hakimdi yerə-göyə qaranlıq!Qurmuşdu boran-qasırğa xanlıq!..

Abdulla Şaiq19372 dəq
İki qəzəl

Hörmətli şairimiz Süleyman Rüstəmə*I

Abdulla Şaiq2 dəq
Rübailər

Bu kuzənin torpağı alınmış el bağından,Bəlkə də o yapılmış gözəllər torpağından.

Abdulla Şaiq19461 dəq
Böyük hicran

Böyük qardaşım Məmməd Səid Ordubadiyə ithaf*Yadımdadır, o gün ki sən sərilmişdin yatağa,

Abdulla Şaiq19463 dəq
Ölümə həcv

Ey ölüm, oy, nə yaman siman var:Qaşqabaqlı, qara, çirkin, yassar.

Abdulla Şaiq19462 dəq
Canlı Dərbənd çiçəyi

Dərbəndin gül bağından dərdim qönçə bir çiçək,Rəngi, ətri, görkəmi biri-birindən göyçək.

Abdulla Şaiq19471 dəq
Üçüncü pərdə

Təbii bir dağ üstündə vəhşi ağaclar, çalılar. Səhnənin nəhayətində uca qarlı dağlar,*qayalar, ətəklərində çalılar. Sağ tərəfdə, səhnənin ikinci kolissasında (səhnənin yan*

Abdulla Şaiq4 dəq
Həqiqətə doğru

Bir pərdəli dramƏHLİ - MƏCLİS

Abdulla Şaiq192110 dəq
Dördüncü pərdə

Bir neçə il keçmişdir. Dörd tərəfdən ağaclarla əhatə edilmiş yaşıl bir tala. Mirzə*Möhsün, Rizvan (şəhərdən gəlmiş inqilabçı), Qurban, Qasım,*

Abdulla Şaiq19267 dəq
Dördüncü pərdə

Səkkizinci şəkilNüşabənin sarayı. Nüşabə pəncərə*

Abdulla Şaiq19459 dəq
Səhər

Günəş doğdu, yayıldı,Dağlar, daşlar ayıldı.

Abdulla Şaiq19061 dəq
Xoruz

Ay pipiyi qan xoruz,Gözləri mərcan xoruz!

Abdulla Şaiq19061 dəq
Oyan, oğlum!

Ağıllı oğlum, oyan!Qiymətlidir hər zaman.

Abdulla Şaiq19071 dəq
Aslan, qurd və tülkü

Bir zaman tülkü, qurd, həm aslan –Hər üçü bağladı belə peyman;

Abdulla Şaiq19081 dəq
Tülkü və aslan

Meşədə tülkü axtarırdı şikar,Qızmış aslana birdən oldu düçar.

Abdulla Şaiq19122 dəq
Dəmirçi nəğməsi

Taq-tuq, taq-tuq...İşdən bir qorxumuz yox.

Abdulla Şaiq19281 dəq
Təmizlik

Səhər durunca,Əlimdə fırça,

Abdulla Şaiq19281 dəq
Qərənfil

Qərənfiləm mən,Gözəl güləm mən;

Abdulla Şaiq19281 dəq
Vətən nəğməsi

Çağırır Vətən,İstəyir kömək.

Abdulla Şaiq19421 dəq
Tülkü və dəvə

Dəvə otlaya-otlaya,Kənddən bir az uzaqlaşdı.

Abdulla Şaiq19421 dəq
Zəfər nəğməsi

Sevin, sevin, ana Vətən!Təslim oldu zalım düşmən.

Abdulla Şaiq19451 dəq
Bilik

Bilikdəndir hər zəfər,Ondan doğar şən səhər.

Abdulla Şaiq1 dəq
Çocuq və qaya

Bir qayaya çıxmış idi bir çocuq,Gördü qayanın içi oyuq-oyuq.

Abdulla Şaiq1 dəq
Cəfər və Bəşir

Alman yazıçısı V.Buşdan iqtibas1

Abdulla Şaiq19069 dəq
Eşşək üstündə səyahət

Dəyirmançı bir qoca,Minmiş qara eşşəyə.

Abdulla Şaiq19322 dəq
Nüşabə

Mövzusu Nizami Gəncəvinin “Şərəfnamə”poemasından alınmışdır

Abdulla Şaiq19469 dəq
Kiçik qəhrəman

Azayın atası Böyük Vətən müharibəsinin lap birinci ilində əsgər getmişdi. Anası da dəmir yolunda işə düzəlmişdi. Atasının ayrılığı Azaya çox təsir edirdi, onu hər yadına salanda faşistlərə lənət oxuyurdu.Bir gün Azay yuxudan həyəcan içində oyandı. Çox halsız və nəşəsiz idi. Anası oğlunun bu vəziyyətindən narahat oldu:

Abdulla Şaiq19425 dəq