Ağlaşma

ISəhərdən bəri iztirab və sıxıntılardan sonra yenicə yatağıma uzanmışdım ki, qonşu evdən yanıqlı bir şivən qopdu:

Abdulla Şaiq19122 dəq
Anabacı

Məşğələmdən geri dönürdüm. Gecəki yağışın çuxurlarında gölməçələr yaratmış ensiz bir səki ilə gedirdim. Bu vaxt qarşıma arıq, ətsiz vücudunu yamaqlı bir çarşaba bürümüş qadın çıxdı. Altmış yaşlarında olan bu qadın çarşabı altından damarları görünən sümüklü əli ilə bir kağız parçasını uzadaraq:– Oğlum, al bu kağızı oxu, gör kimə çatacaq? – dedi.

Abdulla Şaiq19237 dəq
X

Axşamüstü idi. Adamlar sirkin kassası qarşısında toplanıb bilet alırdılar. O gecə yeni və gözəl nömrələr göstəriləcək idi. Xasay bilet almaq bəhanəsi ilə adamların içərisinə soxulmuşdu. Ancaq çox çalışdı, bir şey bacarmadı, axırda onu “xuliqan” deyə dümsükləyib qovdular. Xasayın bazarı tutmamışdı. Bir tərəfdə durub qəmli-qəmli düşünürdü. Bu zaman yaşlı bir qadın əlində sirk bileti onun yanından keçərkən Xasay bileti onun əlindən alıb qaçdı. Qadın arxasınca bağıra-bağıra qaldı... İçəridə oyun başlanmış, qadın getmişdi... Xasay biletini göstərib içəri girdi.Gecikmiş tamaşaçılar qapı ağzında toplanıb tamaşa edirdi, Xasay onların arasına soxuldu. Bu zaman təlim verənlərin birisi eşşəyin qulağından tutub səhnəyə gətirdi. Kiçik bir stol qarşısında durdular. Təlim verən üzünü tamaşaçılara tutub dedi:

Abdulla Şaiq19351 dəq
Niyə uçdu?

Uçdu mələkim, qaldı mənə dərdü məlalı,Fəryad! Yenə almaqdadır ətrafımı zülmat!

Abdulla Şaiq19071 dəq
Əkinçi

Yaz qapını aldı, əkinçi, oyan!Dur ayağa, tarla səni gözləyir.

Abdulla Şaiq19071 dəq
Əkin nəğməsi

Çək, şumla yeri, durma daha, qaşqa kəlim, çək!İndi sənə yem, su verərəm, durma, kəlim, çək!

Abdulla Şaiq19071 dəq
İyirminci əsrə xitab

Məzlumların ümidisən, ey əsri-pürxətər!İzlər böyük addımlarını bir sürü bəşər!

Abdulla Şaiq19081 dəq
Bahar

Haydı, bu boranlı qış da bitdi.Alqışladığım bahar yetdi.

Abdulla Şaiq19081 dəq
Şəklində

Üzümdə gərdi-təkəddür niqab şəklində.Gözümdə əşki-təhəssür hübab şəklində.

Abdulla Şaiq19091 dəq
Neçin böylə gecikdin?

İntizar qarşısında*Sənsiz qəlbim qırıq, sönük, çeynənmiş, xırpalanmış,

Abdulla Şaiq19181 dəq
Arazdan Turana

Bin göl ətəklərindən coşğun Araz axaraq,Yıldırımlı, qartallı qayalara çarparaq,

Abdulla Şaiq19194 dəq
O sən idin

Mən bir gözəllik heykəli, dilbər, afət bir pəri,Xəyalımda təsvir edər, durardım çoxdan bəri

Abdulla Şaiq19191 dəq
Şərq gözəlinə

Şəfəqlər sökərkən öpüşlərindənYaranmış al, incə yanağın sənin!

Abdulla Şaiq19211 dəq
Gənclik marşı

Ali Pedaqoji İnstitutun tələbələrinə*Bizik bilik, şan ordusu, Azərbaycan ordusu.

Abdulla Şaiq19211 dəq
Gözlər

Qıvırcıq saçının şux tellərindəÜlkər tək parlayıb axan, a gözlər!

Abdulla Şaiq19261 dəq
Bu qürurlu boyun burulmazmı?

Bu qürurlu boyun burulmazmı?Bu bulanıq sular durulmazmı?

Abdulla Şaiq19371 dəq
Zəfər nəğməsi

Gözün aydın, ey müzəffər xalqımın oğlu, qızı!Gözün aydın, doğdu artıq şanlı zəfər ulduzu!

Abdulla Şaiq19451 dəq
İstəkli nəvəm Ülkərə

Bir gün səhər dalmışdım ulduzların seyrinə,Gözləyirdim üzümə haçan gülər Ülkərim.

Abdulla Şaiq19581 dəq
Yandırdı məni yar bu hicran arasında

Yandırdı məni yar bu hicran arasında.Kül etdi məni buteyi-əfğan arasında.

Abdulla ŞaiqQəzəl1 dəq
Qəsəm ol zülfünə ki, əldə bu can olsa idi

Qəsəm ol zülfünə ki, əldə bu can olsa idi,Ya ki bu qanə dönən qəlb nihan olsa idi.

Abdulla ŞaiqQəzəl1 dəq
Kimdir haqlı?

İki pərdəli mənzum komediyaL.N.Tolstoydan iqtibas

Abdulla Şaiq19121 dəq
Aldanmış ulduzlar

Beş pərdəli dramM.F.Axundovun “Aldanmış kəvakib”

Abdulla Şaiq19281 dəq
Aslan, qurd və tülkü

Bir zaman tülkü, qurd, həm aslan –Hər üçü bağladı belə peyman;

Abdulla Şaiq19081 dəq
İnqilab nəğməsi

İnqilab nəsliyik biz.Hər bir işdə mübariz.

Abdulla Şaiq19281 dəq
Məktəblilər marşı

Biz maarif cəbhəsininAlnı açıq əsgəriyik.

Abdulla Şaiq19361 dəq
Ana yurdum

Çöllərindir şən,Hər yerin gülşən.

Abdulla Şaiq19411 dəq
Bahar

Uğur olsun, gözəl bahar!Səni ellər çox arzular.

Abdulla Şaiq19471 dəq
Göyərçin

Göyərçinəm, göyərçin,Kəkilim vardır çin-çin.

Abdulla Şaiq19591 dəq
Kiçik qəhrəman

Azayın atası Böyük Vətən müharibəsinin lap birinci ilində əsgər getmişdi. Anası da dəmir yolunda işə düzəlmişdi. Atasının ayrılığı Azaya çox təsir edirdi, onu hər yadına salanda faşistlərə lənət oxuyurdu.Bir gün Azay yuxudan həyəcan içində oyandı. Çox halsız və nəşəsiz idi. Anası oğlunun bu vəziyyətindən narahat oldu:

Abdulla Şaiq19425 dəq
İki yoldaş

Nizaminin atası Böyük Vətən müharibəsi günlərində əsgər getmişdi. Əvvəlləri hər ay məktub göndərirdi. Məktublarında cəbhə həyatından, döyüş səhnələrindən, oradakı dostlarından yazır, evdəkilərin halını soruşurdu. Bir məktubunda da yazırdı ki, son döyüşlərdən birində qəhrəmanlıq göstərib, onu “Şərəf nişanı” ordeni ilə təltif ediblər. Hətta o zərfin içində döşündə “Şərəf nişanı” ordeni olan şəklini də göndərmişdi.Son məktubundan üç-dörd ay keçdi, ancaq Nizaminin atasından nə məktub gəldi, nə də bir xəbər. Nazim və anası hər gün həyəcan içində məktub gözləyirdilər.

Abdulla Şaiq2 dəq