Bənövşə

Bənövşəyəm, bənövşə,Düşmüşəm dilə-dişə;

Abdulla Şaiq19281 dəq
Uşaq bağçası

Səhər bağça şənlənir,Bir-bir uşaqlar gəlir.

Abdulla Şaiq19353 dəq
Tıq-tıq xanım

Gəlin, sözə uşaqlar,söyləyim bir hekayət:

Abdulla Şaiq19107 dəq
İkinci pərdə

Səhnə şahzadə xanımın yataq otağını təsvir edir. Burğulu miz üstündə, üzündə ağ tül*kiçik bir qız oturubdur. Şahzadə xanım yuxudan oyanır.*

Abdulla Şaiq19137 dəq
Beşinci pərdə

Yeddinci şəkilPiri babanın eyvanı. Püstə ilə Saymaz gəlirlər. Püstə ona*

Abdulla Şaiq19485 dəq
Masama

Ey mənim köhnə masam, köhnə dostum, mən yenə də sənə dirsəklənərək əlimdə qələm çalışıram. Bu dəfə qələmə aldığım mövzu sənsən, ancaq sən!..Qırx ildir ki, sən mənimlə baş-başa verib ədəbi yaradıcılığımda can qoyur, mənimlə bərabər əmək sərf edirsən.

Abdulla Şaiq19462 dəq
Birinci fəsil

Günəş sönmüş, qaranlıq çökmüş, üfüqlər qısalmışdı. Bakının göylərində mənzil etməyə qərar vermiş qara, sıx cənub buludları ucubucağı olmayan durna qatarı kimi düzülərək, aylı-ulduzlu göylə şəhərdən ucalan çıraq və elektrik işıqlarının bir-biri ilə öpüşməsinə mane olurdu. Xəzərin qoynuna girmiş Bakı gecəsini, pəncərələrdən, yaxın buruqlardan, Qara və Ağşəhər zavodlarından, çit və bez fabrikindən, limanlarda və dənizdə olan yük və minik gəmilərindən ətrafa yayılan elektrik və çıraq işıqları ala-qaranlıq bir səhərə çevirmişdi. Təsadüfi olaraq o işıq nümayişində bu gecə Hacı Kərimin də elektrik lampaları iştirak edirdi. Məsləhətə çağırılmış olan qohum-qardaş yemək otağına toplanmış, mavi abajurlu elektrik lampalarının parlaq şəfəqləri altında şirin-şirin danışıq aparırdı. Hörmət və adət üçün bu gecə toyun nə zaman və necə başlanması haqqında yaxın qohumların da fikri öyrəniləcək və onlarla birlikdə qərar çıxarılacaqdı.Mina xanım qonaqları qabaqcadan söhbətə hazırlamaq istədiyindən məyus bir səslə:

Abdulla Şaiq190921 dəq
Doqquzuncu fəsil

Qızı olduqdan sonra Əşrəf Sonaya ancaq bir ana kimi baxırdı. Qəlbinin içini dolduran əvvəlki səmimiyyət və məhəbbət get-gedə sönməyə və boşalmağa başlayırdı. O, indi müxtəlif bəhanələrlə gecələr evə vaxtsız qayıdır, rəftarında, hərəkətlərində Sonaya qarşı əvvəlki qədər səmimi görünə bilmirdi. Sona isə eşqini kimsə ilə bölüşmək istəmədiyindən gecə-gündüz onun keşiyini çəkir, dəlicəsinə sevdiyi Əşrəfini özünə bağlamaq üçün çarələr düşünür və onu dərhal tətbiq etməyə çalışırdı. Lakin bunların səmərəsiz və təsirsiz qaldığını və ailə həyatındakı sevgi və səmimiyyətin Əşrəf tərəfindən gündən-günə ayaqlanıb, insafsızcasına tapdalandığını gördükcə kədərlənirdi. O çox düşündü, bir çox tədbir və çarəyə əl atdı, amma heç biri fayda vermədi. Son tədbir olaraq bir gün:– Əşrəf, teatra gedəndə məni də özünlə apar, – deyə yalvardı.

Abdulla Şaiq190920 dəq
Qızım Altunsaça

Zalım əcəl, bağçamdan qopardı şən gülümü,Bahar ikən susdurdu o körpə bülbülümü.

Abdulla Şaiq19211 dəq
Mən də qayaların yalçın başında

Mən də qayaların yalçın başındaQartal kimi döyündüm.

Abdulla Şaiq19323 dəq
Şairin şairə təsəllisi

Ey könüllər mühəndisi şair,Qələmin öylə incə bir sahir.

Abdulla Şaiq19341 dəq
Ərseyi-hüsnündə, ey dil, birgə ol mahruni gör

Ərseyi-hüsnündə, ey dil, bircə ol mahruni gör,Aşiqi-dilxəstəni pabənd edən giysuni gör.

Abdulla ŞaiqQəzəl1 dəq
Qurbanın olum, aşiqinə eylə inayət

Qurbanın olum, aşiqinə eylə inayət,Göstər bu diləfsürdənə bir azca himayət.

Abdulla ŞaiqQəzəl1 dəq
Bu nəqşi ki, sən ol güli-rüxsarə çəkirsən

Bu nəqşi ki, sən ol güli-rüxsarə çəkirsən,Bütlan xətini səfheyi-gülzarə çəkirsən.

Abdulla ŞaiqQəzəl1 dəq
Kuyi-dildar imiş, ey zahid, o cənnət dediyin

Kuyi-dildar imiş, ey zahid, o cənnət dediyin,Qaməti-yar imiş, əlbət, o qiyamət dediyin.

Abdulla ŞaiqQəzəl1 dəq
Dördüncü pərdə

Səhnə Jirikovun çadırını təsvir edir.*Jirikov**. Zəhra qaçmış, heç inanmıram.

Abdulla Şaiq5 dəq
Kolxoz bağında

Baharda, yay çağında,Bizim kolxoz bağında

Abdulla Şaiq19481 dəq
Birinci pərdə

Səhnə yol ətrafında kiçik bir meşəni təsvir edir.*Kiçik ağaclar, kollar.*

Abdulla Şaiq19124 dəq
Beşinci pərdə

İkinci şəkilSəhnə Quzğun şahın sarayını təsvir edir. Dünya gözəli qəmli-qəmli*

Abdulla Şaiq19419 dəq
Gördüm o ruyi-ənvərini mən əbəs-əbəs

Gördüm o ruyi-ənvərini mən əbəs-əbəs,Çapdım könül səməndərini mən əbəs-əbəs.

Abdulla ŞaiqQəzəl1 dəq
Eyləyən halimi viranə mənim dilbər olub

Eyləyən halimi viranə mənim dilbər olub,Gətirən qəlbimi suzanə o məhmənzər olub.

Abdulla ŞaiqQəzəl1 dəq
Bunca cəfanı qıldı mənə yar, utanmadı

Bunca cəfanı qıldı mənə yar, utanmadı,Zülmündən əl götürmədi, bir an dayanmadı.

Abdulla ŞaiqQəzəl1 dəq
Allah, Allah, bu bütün hansı könül xanəsidir?

Allah, Allah, bu bütün hansı könül xanəsidir?Hansı bir bəxtəvərin sevgili cananəsidir?

Abdulla ŞaiqQəzəl1 dəq
Bülbüldə yoxdur eşq, o eşq ki, məndə var!

Bülbüldə yoxdur eşq, o eşq ki, məndə var!Atəşdə yox o suz ki, bu qəlbü təndə var!

Abdulla ŞaiqQəzəl1 dəq
Dördüncü pərdə

Səhnə bağçada bir qəməriyyəni təsvir edir. Qəməriyyənin yanında ağ mərmərdən*fəvvarəli hovuz. Hovuzun ətrafında iri qovaq və çinar, yasəmən, limon və portağal*

Abdulla Şaiq19289 dəq
Onuncu fəsil

Əhməd Əşrəfin təsiri altına düşdükdən sonra Zəki ondan əlaqəsini tamamilə kəsmişdi. Bir gün küçədə Əhmədlə qarşı-qarşıya gəldi. Üzünü çevirib keçmək istərkən Əhməd onun qolundan tutub:– Bura bax, üzünü çevirib keçmə! – dedi.

Abdulla Şaiq19097 dəq
Nəcəfbəy Vəzirov həzrətlərinə

Sən ey bu yomi-ali qəhrəmanı, ey işıq ulduz!Təşəkkür etməyə səndən mənim qəlbim, dilim aciz.

Abdulla Şaiq19131 dəq
İsgəndər və filosof Diojen

Qoşunla keçərkən rumlu İsgəndər,Ona söylədilər: “Ey, böyük qeysər!

Abdulla Şaiq1 dəq
Vardır başımda şurişü qovğası dilbərim

Vardır başımda şurişü qovğası dilbərin,Çıxmaz yadımdan ol qədi-rənası dilbərin.

Abdulla ŞaiqQəzəl1 dəq