Süleyman Rüstəm · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Nəsillər! Bilirik ki, deyilsiniz vəfasız,Baxmayın, etinasız
SığırçınlarŞimaldan dəstə-dəstə uçub gəlir Bakıya,Soyuqlara dözümsüz quşlar, sevimli quşlar.
AxşamSərdi qanadlarını yerə, xəbərsiz axşam,Həyətdəki bağçaya baxıram pəncərəmdən.
VətənEy Vətən! Torpağın əzizdir mənə,Mən orda tapmışam səadətimi.
ZəmanətCavan şair, sənə mən,Tərəddüdsüz ürəkdən
ŞüvəlandaYenə saymazyana qırmaclayaraq AbşeronuSovurur xəzri narın qumları hiddətlə, budur,
AnaƏzizə Cəfərzadəyə*Ey könül, nəğməmizin ilk sözü – fəxr et, anadır,
ƏtəyimdədirVətən torpağının nəfəsi, ətriMənim duzumdadır, çörəyimdədir.
UnudulmurUnudulmur mənə dolu ömür sürüb ölənlər,Vətənlə bir qəm yeyənlər, Vətənlə bir gülənlər.
XəzərdəYelkən kimi ağardıqca qağayılar göy sulardaDalğalara təmas edir xəyalımın qanadları.
NeyləsinOlmasın hicrində bu könlüm pərişan, neyləsin?Etməsin öz canını qurban, neyləsin?
Car çəkdimDünyaya car çəkib dünən öz inqilabımı,Dəfn etdim əllərimlə bütün iztirabımı.
Yadıma düşdüXatirat dəftərim durur qarşımda,Dolaşır bir ölməz sevda başımda.
Piyalə şəklindəGələndə məclisə mey əldə lalə şəklində,Nigarım aytək olur, mənsə halə şəklində.
BülbüləTəzədən işlənmiş*Bülbül! Sənə ilham verən azad vətənindi,
Təbriz dərdiDünyanın cəlladları,Millətimin yadları
Həsrətəmİllərdir ki, görüşünə həsrətəm,Ayrılıqdan bağrı dağlı qardaşım!
Zindan görürəmZülfini bas yarama, qoyma məni qan aparır*S.Ə.Şirvani*
Biriniz mənəmUşaqlar, ay uşaqlar, gəlib buz əsalı qış,Xəzri meydan oxuyur, yağır qar, tökür yağış.
OlsunBir adətidir bülbülün hər fəsli-bahardaSorsun “hanı bir yer, bu çəməndən gözəl olsun!”
DemərəmMən vətənsizlərə ömrüm boyu insan demərəm,Özümə hörmət üçün qanmaza, gəl qan, demərəm.
Heykəl xəstəsiBir hekayə, bir novella yaza bilmirəm,Hıqqanıram dost-aşnaya məktub yazanda.
QorxaqƏhvalımı pozmayındamağım çağ olanda,
Deyilmi?Durnalar, siz deyin, qan qardaşlarımGəlib dərd əlindən zara, deyilmi?
EhtiyacYenə də cənubdan şimala gələnNə dost, nə qardaş var, nə bir bacı var.
AğladıUrmiya gölünə qan çilədilər,Ördəyim ağladı, qazım ağladı.
ZindanHeyhat! Necə dözsün buna insan:Vur, vur ki, yıxılsın təməlindən
XilaskarXəzərdə həlak olmuş*Tofiq Hüseynovun xatirəsinə*
İldırımİldırımın cəbhəyə üç-dörd aydı gəldiyi,Onun bu dağda-daşda bircə şeydi bildiyi.
OlmasaydıDinməzdi mahnım mənim, gəlməzdi şerim cana,Günəş bayraqlı min-min səhərim olmasaydı,