Süleyman Rüstəm · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Oxucum, vətənə məhəbbətimiMənim bu döyünən ürəyimdə gör.
Ağ günlü nəvəmsənNəvəm Azadəyə*Azadə! Gözəllər gözəlindən də gözəlsən!
Bacım üçünGörüb rəngi solmuş gül yarpağını,Dünən bir kitabın arasında mən.
Dənizəm mənTəbrizli gözəl qız, yenə eşqimdə düzəm mən,Məndən uzaq olsan belə, üstündə gözəm mən.
Cənublu gözələSən gözəllər gözəlisən gözəllərin arasında,Qoy üzməsin yelkənimiz ayrılığın dəryasında.
Araz deyirGöydə buludlarla toqquşur ahım,Başımın üstündə şimşəklər çaxır.
Ürəyimi verərəmXəzan vursa bağçanı, çiçəyimi verərəm,Süfrəndə şey tapmasan, çörəyimi verərəm.
Dilbərin gəlinlik eviDilbər totuqca qızdı, onu verdilər ərə –Aclıqdan ölməsin deyə dövlətli bir yerə.
TanışdırQəfəsdən qurtulmuş yaralı şirəm,Zəncir vura bilməz cəlladlar mənə.
Dülgərin arzusuBir qoca dülgərə rast gəldim dünən,Hərbi paltarıma diqqətlə baxdı.
Yenə durnalarQanadlılar dünyasının şairlərindən,Durnalardan söhbət açmaq istəyirəm mən.
Yoruldum demərəmHər mahnım, hər şerim öpüb, öpəcək,Xalqın dodağını qızılgül kimi.
Üzüm yoxdurDeyirsən ki, sənin vətən torpağına göz dikmişəm,Bu qırmızı yalanına daha mənim sözüm yoxdur.
Sinəm olsunİllər keçdi, saç ağardı qar kimi,O sahildən ayrılmadı gözlərim.
Təbriz yoluÜrəyimdən çəkilib Təbrizə yol,Dağları, daşları qandır bu yolun.
Uzaq deyilBir zamanlar əzbəriydi dillərin,Gözəlliyi, adı-sanı Təbrizin.
Qolsuz qəhrəmanGecə dilsiz, yer-göy dilsiz, ay-ulduzlar yenə dilsiz,Saya gəlməz insan udur lal gecənin havasını.
Gülbahar– Danış, danış, Gülbahar,– Olum tanış, Gülbahar,
Yerini verə bilməzMən əlləri qabarlı bağbanam vətənimdə,Bağçamın güllərini yad əllər dərə bilməz.
Süleyman kimiyəmKim deyir mən bu vətən mülkünə mehman kimiyəm?Yox, bahar ömrümüzün can evinə can kimiyəm.
Azərbaycandan ayrılmazGözəllik, incəlik, sevgi, vəfa insandan ayrılmaz,Coşan sellər, axan çaylar necə ümmandan ayrılmaz.
Kimə tapşırıb gəldin?!Musa Yaquba*Qələm dostum, dağları kimə tapşırıb gəldin,
Yaroslav Smelyakova məktubYaroslav, danışan Bakıdır, Bakı,Ürəyi alışan Bakıdır, Bakı.
Yuxusuz gecəmBu gecə qaydam üzrə çəkilib bir küncə mən,Kağız üstə yol aldım bir şerin ardınca mən
Abşeron bağlarıAbşeronu bəyənməyən adamlarMəgər bilmir bu torpaqda nələr var?
Abşeron lövhələrindənBahar kimi gözəl olur Abşeronda payız da,Hünərin var onu bundan, bunu ondan gəl ayır.
Anam torpaqÜrəyimdə gəzdirirəm doğma anam torpağı,Babalardan yadigardır hər gülşəni, hər bağı.
Sağ ol, müəllimim Süleyman SaniMəktəb illərində müəllimimizTək müəllim deyil, ataydı, ata.
Sənin nəfəsinSənin sevgilin olmaq deyil asan, sevgilim,Ömrümün dörd fəslinin baharısan, sevgilim.
Səni görməsəydimYəqin kimsəsiz, yetim görünərdim aləmə,Könlümü həmişəlik mən sənə verməsəydim.