Zeynal Cabbarzadə · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Qol çırmayıb sən tarlaya çıxandaSəs yayılır hər mahala, Sürəyya.
NəğməSahildən üfüqə dikilibnəzərim, nəzərim.
UşaqlaraBir qız uşağından söyləyim sizəÜç gündür sifəti getmir gözümdən.
“İçərişəhər”Mən İçərişəhərdəYetmişəm boya, başa.
LənkəranTarlalar yam-yaşıl,Örpəyi məxmər.
SumqayıtXəzərin sahilində,Azərbaycan elində
XatiratI**Bəzən dalıb xəyalata, düşündükcə səni mən
DostumMənə dost demədi dostum bircə yol,Nə də gətirmədi çoxlu hədiyyə.
ƏlindənSəni gördüm, bir də görə biləydim,Bircə anı bir il sürə biləydim,
ArzularGənc deyiləm, bilirəm, qırxa yaxındır yaşım,Sevmişəm, sevilmişəm, köçüm – külfətim də var.
SərçəYaxşı xatırımdadır,Yaşım on olmamışdı,
Əgər bilsəydi...Xəzri əsiruzanır dənizin dili,
SualKülək yaman əsdi,Bütün gecəni.
DənizXəzri əsiruzanır dənizin dili,
“Laylay”Yat gözümün qarası,Ciyərimin parası,
Çay mahnısıKimin ağrıyır canı,Qoy çay içsin mərcanı,
TapmacalarÇöldə, düzdə qaçaram,Hər qapını açaram.
VətənimBiri vətənə canım dedi,Biri gözüm dedi,
BakıParıl-parıl parıldayır küçələrÖtən bulud səpələyib yağışı.
Onun qızıO mənə yoldaş oldu hər yerdə, hər davada;Bizi birgə izlədi min işkəncə, min qada.
GedərBaykalın suları lal,Axar gedər, axar gedər,
Ola bilməz!Ömrün hər gününün öz ləzzəti var,Amma cavanlığa tay ola bilməz,
Niyə görən?Biri qırxını yaşadı,Dördünü aldı, boşadı.
GörürükHər nə var görürük:Suyu, odu,
SualMənə sual verdilər:– Əgər,
GedirikƏsən külək gurlamasın,Coşan sular dayansın.
YorulmamışamSənət aləmində bir yolçuyam mənÖmür yarı olub, yorulmamışam.
Sözə baxDedilər dostum xəstədir,yatır bərk,
Qulaq asƏzizim, bizim zamandaDeyirlər dəbdir,
QızlarBiri qaşa bənd olur,Biri gözə bənd olur.