Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Sin Allahdı, sin göndərdi, sin kəlam,Sin püşü gətirmiş Yasinə bağlar.
Yaylaq yolunaGözlərimlə yoxuşları biçərdim,Diş töksə də çurçurundan içərdim.
Leyli və Məcnun4 PƏRDƏ 6 ŞƏKİLLİ OPERAİŞTİRAK EDİRLƏR
[Nisvanı sanma yalnız, sərdari-zihəşəmdir]Nisvanı sanma yalnız, sərdari-zihəşəmdir,Hüsnilə zizəfərdir, anilə möhtəşəmdir.
Tövbəyə tövbəGörəsənuçmağı sevməyən varmı
Səndən dövlətlisi gələndə onaSəndən dövlətlisi gələndə ona,Bir su qiymətinə satacaq səni!
Şeir 63شبی بمردمک چشم، طعنه زد مژگانکه چند بی سبب از بهر خلق کوشیدن
Yetmiş il bir sinədə...Qurban Pirimov 70 il bir tarda çalmışdır*Yetmiş il bir sinədə,
Qəsidə 20هر که را با سرِ زلفِ سیه افتد کارشچون سیه کاران آشفته بود بازارش
Niyə belə şirinsən?(Zarafatyana)*Mən sevmərəm quraqlığı heç zaman,
Qəzəl 108ای کعبه دری باز به روی دل ما کنوی قبله دل و دیدهٔ ما قبلهنما کن
Cahanda aşiqin çox adı vardırCahanda aşiqin çox adı vardır,Ki, hər birisinin bir dadı vardır.
Qara saçlar, ağ saçlarSaçlarıma dən düşür, dən düşür, yaman düşür,Hər baxanda anamın ürəyinə qan düşür.
İkinci şəkilSultan Süleymanın sarayı. Sultanın ətrafında əyanları, vəzir, vəkil var. Şair Füzuli əl ağacına söykənərək içəri girir. O, saray əyanlarına yavaşca təzim edib, sultanla üzbəüz durur.*Sultan**
Qurtardın bölümdən AzərbaycanıTorpağa tökülən*Bircə damla qan*
Qəzəl 1565شهد در خانه پر روزن زنبور یکی استشمع هر چند که بسیار بود، نور یکی است
Rübai 237Canıma yeni dərd verir o canan,Hicr ilə eyləyir qəlbimi şan-şan.
Qəzəl 90Yenə də qapının torpağı havası başıma düşübdür,Hər nə varsa onda, mənə bu hava düşübdür.
Cami-Cəm, fəsil 113Qəbula yetsəydi bütün dualar,Bu dünya olardı hər an tarümar.
Şehâ reyhân mı şol hattun muhakkakŞehâ reyhân mı şol hattun muhakkakYa kâfûr üsdine anber murakkak
Unudulmuş elmlərRusiyanın Elmi Akademiyasının iki yüz illik yubileyimünasibətilə
Qəzəl 51عدیل نیست ترا در جهان حسن و ملاحتعجب لطیف و صبیحی، بخیر باد صباحت
Rübai 1ای نفحه روحپرور باد صبابویی ده از آن زلف دلاویز به ما
Töhfeyi-Sami, bölmə 281از قضات کره رود است و کره رود ولایتی است از قم ملاو دانشمند و در شعر و انشاء بی مانند بود، بر افاضلش در فنون فضایل رتبه اولایی و بر اعالی و اهالیش در صنوف خصایل مرتبه اعلایی در اوایل حال منصب انشای بعضی از سلاطین ترکمان تعلق بدو داشت بعد از آن گاهی در اصفهان و گاهی در تبریز بسر میبرد و آخر در اصفهان داعی حق را لبیک گفته برحمت خدای واصل شد وکان ذالک فی شهور سنه ست و ثلاثین و تسعمایه اکثر اشعار او مطبوع و مقبولست خصوصا قسم مناقب آن. این یک بیت از یک منقبت او نوشته شد :غزلیات او بسیار پر سوز و درد است این مطلع از آنجمله است :
Ey arizi əhli-nəzərə Kəbeyi-ülyaEy arizi əhli-nəzərə Kəbeyi-ülya,Kəbə sənə şeyda.
ÖlüncəSənsiz yaşaya bilməm, dinlə könlümü, dinlə,Gündüzlərim səninlə, gecələrim səninlə!
Qitə 81خزان ببرد بهاء همه بهار ز باغز برگ زرد بدینار زرد ماند راغ
Qitə 60غم آباد ایام را آزمودمبه از کنج محنت سرایی ندیدم
Zənn edərİnsan müdam aqili divanə zənn edər,Öz dost, aşinasını biganə zənn edər.
GünahkarıqTəbəssümlər yağdırıb tez-tez dodaqlarından,Yetənə yalvarırsan tərifçün dilənçi tək.