Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bəh-bəh, kənə bu çay nədəndir? Bu yəqindir ki, bunun əslini Allah yaradıb xəlqə, vəli Kızlı imiş tapdı bu dürri-ədəni, xarici məzhəb.Edib afaqə huveyda, salıb aləmlərə ğovğa qılıb hər işrəti icad eyləyib, Çayi-Xətanı adını qoydu Xətayi, belə pərmikər xətadır bu xətayı.
GörünməzHurilərin şahı, gözəllər xası,Mələklər qılmanı hanı? - görünməz!
DağlarınAdəmdən cavandı, Nurdan qocadı,Bir sirdi, bilinməz yaşı dağların.
Anam təlim edən dildəMənə lütf eylə, ey saqi, gətir o cami–sərşariKi, ta rəf eyləyim nəştov qarın bu rənci xümmari.
Günlərin bir günü– Üç yüz otuz üç!Heç kəs hay vermədi.
SaldınQulun ollam binalı yar,Məni gözdən nədən saldın?
MərdAnalar oğlan doğanda qoy doğsun oğlanı mərd,Atası kamil olan tez tapar dövranı mərd,
İkinci hissəAzərbaycan dağları. Bilalabad kəndi.Gecədən xeyli keçmişdi. Bütün kənd yatmışdı. Quşbaşı qar yağırdı.
Elim gələBahar gəldi bu dağlara,Gülüm gələ, gülüm gələ.
Belə baxKazım ağa, niyə mat-mat baxırsan,Bizimkidir daha dövran belə bax.
Faydası nəMənasız, məntiqsiz sözü bilmənin faydası nə?!Az anlayıb, çox söyləyib, gülmənin faydası nə?!
Yarəb, bu gedən sərvi-sərəfraz kimindir?Yarəb, bu gedən sərvi-sərəfraz kimindir?İnsan bu surətdə olur az, kimindir?
Bir misranın yuxusu(Yaxud yas yerindən reportaj)*1**
SəninDün gördüm ol nigari-tərəbnakü ərcimənd,Kafur əliylə dəstələmiş ənbərin kəmənd,
Kimdə varEy fələk sənin əlindən bu sitarə kimdə var,Mənim təki sinə dağlı, bəxti qarə kim də var.
Vüsali müjdəsidin əşkbar gözümVüsali müjdəsidin əşkbar gözüm,Gər ağlamas nə əcəb edir nisar gözüm.
NeyləyimUstam öldü, genə qaldım ortada,Yarımçıqdan aşıq olmaz,neyləyim.
SevmişəmTəzədən bir işə düşmüşəm genə,Ala gözlü bir şux gəlin sevmişəm.
Qəzəl: Məhbub odur ki şivələri dilfərib olaMəhbub odur ki şivələri dilfərib ola,Məqbuli-aləm ola, həsib ü nəsib ola
Üçüncü məclisƏVVƏLİNCİ GƏLİŞHacı Abdullanın evi. Hacı Abdulla döşək üstə əyləşib balışa söykənibdir, çubuq çəkir.
Yeddinci fəsilGÜRCÜSTAN VALİSİ İRAKLİ XAN MƏRHUMPƏNAH XANI VƏ QARADAĞLI KAZIM XAN VƏ
Sən məniA bimürvət, firqətindən xəstəyəm,Çəkirsən zülfünlə dara sən məni.
Cumdum genə qəvvas tək dəryayə, mən, dəryayə mənCumdum genə qəwas tək dəryayə, mən, dəryayə mən,Qı dım nəzər bir lölöyi-laləye mən, laləyə mən.
OlaAllah bu zalım divanıYıxıb bir dəyişərmi ola?
Dədə palıdKürün sağ yaxasında yaşıl zolaq kimi uzanıb gedən meşədə Bağır düz iyirmi il idi ki, gözətçi işləyirdi. Ən uca, ən qoca palıdın otuz-qırx addımlığında balaca bir koma qaralamışdı və Bağır bu komada olanda ən uca, an qoca palıdın hənirini eşidirdi. Hərdən Bağıra elə gəlirdi ki, bu meşədə qoca palıddan savayı acac yoxdur və Bağır iyirmi ildir ki, yalnız bu ağacın keşiyini çəkir.Bağır bu palıdı hər gün görürdü; səhərdən axşamacan onun yanından bəlkə yüz dəfə ötürdü. Onun kölgəsində süfrə açırdı, dincəlirdi. Bürkülü gecələrdə bəzən elə buradaca – palıdın çətiri altındakı taxta çarpayıda yatırdı. Bu palıd Bağırçın dünyanın özü qədər qədim idi, əbədi idi. Bağır bu palıdın bozumtul, çat-çat gövdəsinə kürəyini bəlkə min dəfə, milyon dəfə söykəmişdi, ancaq elə bil palıdın təpəsinə baxmamışdı, fikir verməmişdi. Yəqin ki, baxmışdı, amma Bağır bu gün, bu yay səhərində gördüyünü əvvəllər görməmişdi.
DöndüyümYalvarıram, qoca demə amandır,Qocalıqda sevmək daha yamandır.
MəniLeyli camalını görəndə dilbər,Eylədi Məcnun tək divanə məni.
Könlüm səni istərYüz şux dil-aram ola, könlüm səni istər,Yüz simin-zər əndam ola, könlüm səni istər,
AyrılıqAh, kim könlüm binasın etdi viran ayrılıq,Qıldı əhvalım yaman, hər vaxtı, hər an ayrılıq,
AğlasinYaşılbaş sonalar ötər göllərdə,Qırıldı qanadım qaldım çöllərdə,