Azərbaycana

Coşmuşdu yürəgim, şişmişdi başım,Zülm kar olmusan, axıdıb yaşım!

Əhməd Cavad19201 dəq
Qəsidə 34

چندی گُزیده یار ز من دوریافزوده شور بختِ مرا شوری

İrəc MirzəQəsidə3 dəq
Qalıbdır

Qəlbimdə şaxta var, çöldə bahardır,Ayrılıq saçımda gümüşü qardır.

İslam Səfərli1 dəq
Özümdən narazıyam

Təbiətin könül açanMin rəngi, min səsi var.

Bəxtiyar Vahabzadə1 dəq
Qəzəl 156

شاهد شکفته مخمور چون شمع صبحگاهیلرزان به سان ماه و لغزان به سان ماهی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qırqovul

Zər qanadlı bir quşam,Əzəldən yurd salmışam

Qasım Qasımzadə1 dəq
Qiraət

“Zər ki, nə dər rahi-Nataşa büvəd Bari-giranist kəşidən bə cib”.*Yayın isti günlərindən birinin günorta zamanı idi. Məşədi Qulam dükanda əyləşib nahara hazırlaşırdı. Məcməyini qabağına qoyub üstünə bir dənə çörək, yarım çetver pendir qoyub qarpızı kəsməyə məşğul idi. Qarpız kəsməkdə Məşədinin yədi-beyzası var idi.

Əbdürrəhim bəy Haqverdiyev8 dəq
Ərənlər bu yolda hazırdır, hazır

Ərənlər bu yolda hazırdır, hazır,Müsahib lövhini dəftərdən qazır,

Şah İsmayıl Xətai1 dəq
Muradın söylədikləri

Möhnət qocanın söylədiyi bu misraların «Qızyetərlə çoban Mahmud» nağılına nə dəxli vardı? Nə üçün Möhnət qoca bu misraları heylə ürəkdən, heylə dərdli-dərdli deyirdi? Və bu sözləri söylərkən tamaşa elədiyi dağlarda nə görürdü? Kimləri görürdü? Yoxsa dağlardakı dumanda yox olub gedən cavanlığını, cavan sevgilisini görürdü?Mən birinci dəfə olaraq Möhnət qocanın və dumanlı dağların nisgilini duyurdum, amma anlaya bilmirdim ki, bu nisgil, bu qəribə kədər nədən ibarətdir? Sonralar da bu nisgil, bu kədər həmişə mənimlə idi. Sonralar da mən uzaq dağlara baxanda, aşıqların sazına, xanəndələrin muğamına qulaq asanda o kədəri, o nisgili hiss edirdim, amma mənasını anlaya bilmirdim, doğrusu, heç anlamağa da cəhd eləmirdim. Axşamlar gün batıb çıraqlar yananda da, el bir yurddan o biri yurda köçəndə də mən eyni kədəri, eyni nisgili hiss edirdim.

İlyas Əfəndiyev7 dəq
Ona

Könül oğurlayan bir adı vardır,Mələk deyil, amma qanadı vardır.

Mikayıl Müşfiq1 dəq
Təxliyə yaxud qaçqın

Ölü, səssiz, dumanlı səhradə,İştə bir əski şəhr məridir.

Abbas Səhhət19171 dəq
Nədəndi

Ey nazənin, bu gen, geniş dünyada,Namusu əğyara satmaq nədəndi?

Aşıq Qurbani1 dəq
İnamım, əqidəm

Yaşaya bilərəm odsuz, ilhamsız,Yaşaya bilərəm çörəksiz, susuz.

Tofiq Bayram19672 dəq
Karvan yolu

Dünya ulu dünyadı,Dərdlə dolu dünyadı,

Mirvarid Dilbazi19881 dəq
Üçüncü şəkil

Bəhramın sarayı, xanəndə oxuyur.*O gün mən əhdi-peyman eylədim bir nazlı yarilə,

Mehdi Hüseyn2 dəq
Xəcalət

Toy da mənimkidir, yas da mənimki,Ölən də mənimdir, qalan da mənim.

Qabil2 dəq
A yara, məndən

Vaxt dolandı, gəldi keçdi zamana,Niyə əl çəkmədin, a yara, məndən?

Novrəs İman1 dəq
Sən oldun

Bu sevgini öz əlində bəslədin,Anası da, balası da sən oldun.

Cabir Novruz1 dəq
Cavab

Əgər soruşsalar bir dəfə məndən:Ən ağır, ən acı nədir dünyada?

Həkimə Billuri19591 dəq
Aşıq Cünun

Günlərin birində Koroğlu yenə də Qıratı minib gədiyi kəsmişdi. Bir də baxdı ki, budu bir karvan gəlir. Koroğlu gözlədi, elə ki, karvan gəlib çatdı, bir nərə çəkib atı dağdan aşağıya buraxdı. Karvandakı adamlar əl-ayaq açana kimi Koroğlu onların başının üstünü aldı. Deyirlər Koroğlu hər karvanı soyub dağıtmazdı. Qabaqca onlardan bac istərdi. Bu karvanın da qabağını kəsib bac istədi. Bəzirganbaşı onu tək görüb sözlərinə fikir vermədi. İstədi ki, karvanı çəksin. O bilmirdi ki, bu adam adı dillərdə dastan olan qoç Koroğludur. Qan vurdu Koroğlunun beyninə. Dəli Koroğlu yenə coşdu. Əvvəl Misri qılınca əl atmaq istədi. Sonra lənət şeytana deyib üç telli sazı döşünə basıb, görək nə dedi:Gəl sənə söyləyim, bəzirganbaşı,

Xalq ədəbiyyatı4 dəq
Mənim gözlərimlə baxın Bakıya

Eyvanım Bakıya açılır mənim,Eyvanım bir görüş yerinə bənzər.

Mədinə Gülgün19741 dəq
I fəsil, 3

Şəmiddin ağa meyitə yaxınlaşdı. Diz çöküb ocaq işığında ala-bula görünən sifətinə baxdı. Əlini meyitin üzünə çəkdi. Onun təzə pencəyini, təzə şalvarına, təzə çəkmələrinə təfərrinc etdi. "Zalım balası elə bil toya yox, ölümə hazırlaşırmış", - deyə ürəyindən keçirdi. Düz bir ay qabaq Ələddini özü şəhərə aparmışdı. Gəlinə də, Ələddinə də paltarları özü almışdı. Elçiliyə də özü getmişdi. Ələddin onun gözü qabağında böyümüşdü, onu doğma balası kimi istəyirdi. Düz bir həftədən sonra toyunu edəcəkdilər. Çıraq uşağı da, Alqazaxlılar da məsləhətləşmişdilər ki, mahalın ən mahir zurnaçısı Hümməti gətirsinlər, hətta beh də vermişdilər. Aşıq Qarnet də bığını eşə-eşə sazını kökləyib gözləyirdi. Qohum-əqrəba, kəndin bütün qız-gəlini əllərinə xına yaxıb oynamağa hazırlaşırdılar. Şəmiddin ağa kövrəldi. Ayağa durdu. Atın cilovundan yapışdı. Büzüşən qardaşına baxdı.– Sən burda qal.

İsmayıl Şıxlı19954 dəq
Şəhidliyin zirvəsi

"Zahidin bir barmağın kəssən, dönüb həqdən qaçar,*Gör bu gerçək aşiqi sərpa soyarlar, ağrımaz!"*

Əli Kərim19692 dəq
Gecə mahnısı

“Magistral” filmindən*Sus! Sus! Sus!

Zeynal Cabbarzadə1 dəq
Saqi, yuyub apar yuxunu didədən bir an

Saqi, yuyub apar yuxunu didədən bir an,Gün tək şərabə cilvə verib parlat hər zaman,

Abbasqulu ağa BakıxanovQəzəl1 dəq
Dastanın başlanğıcı

İndi "Ya həqq, ya mədəd!" deyib, kitabı yazmağa başlayıram. Bundan sonra hər nə deyilsə Yusif əminin dilindən deyiləcəkdir. O deyir:“Bəllidir ki, mənim öz ürəyimdə olan dərdi yazmağa qüdrətim yoxdur. Hörmətli oxucular bir qədər düşünsələr, o cavanın ölümündən sonra mən yazığın ruzigarının nə sayaq keçdiyini bilərlər. Haman o saatdan ki, nakam bəyin və bədbəxt gəlinin cənazələrini tamam-kamal bəzəyib qara torpağın, əbədi gərdəyinə və yatağına tapşırmaq üçün qapıdan çıxdılar. Misir əhalisinin əksəri -- kasıbından tutmuş dövlətlisinədək, kiçiyindən tutmuş böyüyünədək, yerli, qərib, ərəb, əcəm, müsəlman, kafir toplaşıb cənazənin dalınca sel kimi hərəkətə gəldilər.

Zeynalabdin Marağayi9 dəq
III

Çoxdan bəri qapı ağzında dayanıb oğlunun yolunu intizarla gözləyən Xatun Mehmanı evə buraxıb:– Oğlum, şəhadətnaməni aldınmı? – deyə soruşdu.

Süleyman Rəhimov19442 dəq
Keçən xatirələr

Keçən xatirələr yanar od kimi,Könlümü yandırar, yanıram hər gün.

Həbib Sahir3 dəq
Əfəndi

Siyah telli bir sənəmin ucundanBadə getdi din-imanlar, əfəndi!

Molla Pənah Vaqif1 dəq
Balaca mütəfərriqələr 17

– Kərbəlayı! Ay kərbəlayı!– Oğlan, bir gəlsənə görüm!

Nəcəf bəy Vəzirov19052 dəq