Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Övladlarımız duymalıdır ki,Bayraq o qürubun alıdır ki,
Həqiqət nəfəsliOdlar diyarımın xəritəsindəHəqiqət nəfəsli Lənkəranımsan!
Sən də, ey şair, əcəb dəmlər keçirdin əvvəlaSən də, ey şair, əcəb dəmlər keçirdin əvvəla,Mey içib meyxanənin babində çəkdin əssola.
Eyləyən halimi viranə mənim dilbər olubEyləyən halimi viranə mənim dilbər olub,Gətirən qəlbimi suzanə o məhmənzər olub.
Qəzəl 210ز ناز طعنه خوبی بر آفتاب زدهز لطف آمده یا ذرهای شراب زده
Müfrəd 40من کیم باری که نامم بر زبان آوردهاییا به نوک کلک در تصنیف نامم بردهای
Qəzəl 6205فقیران را به چوب منع از درگاه خود راندنبه شمع دولت بیدار باشد دامن افشاندن
Qitə 330Zəmanə əhlindən göstər, o kimdirKi, onu vəfalı hesab edirsən?
Qəzəl 195Nədəndir halimə rəhmin sənin, ey məhliqa, gəlmir?Nə bütsən ki, sənin daş qəlbinə rəhmi-xuda gəlmir?
Rübai 5شمع از سر خود گذشت و آزاد بسوختبر آتش غم خندهزنان شاد بسوخت
Şərq fakültəsi1920-ci ilin sentyabr ayının on ikisində darülfünunun Şərq fakültəsində imtahanlar tamam oldu və sabahı günü, yəni sentyabrın on üçündə cavan tələbə Əbdülhəsənzadə Xəlil darülfünuna gəlib gördü ki, yubanıbdır; çünki imtahan tutan tutub, tutmayan qayıdıb gedib. Əbdülhəsənzadə bir az təşvişə düşdü və darülfünunun böyük və uzun dalanında ağ rənglə ağarılmış divarlara vurulan cürbəcür elanlara göz gəzdirdi, bəlkə Şərq fakültəsinə daxil olanların siyahisini görə. Amma haman siyahi hələ divarda ola bilməzdi; o səbəbə ki, professorlar şurası ancaq o gün axşam baş tutacaqdı və qəbul olunanlar və olmayanlar məhz haman şurada bəlli olacaqdı.Əbdülhəsənzadə Xəlil heç bir yandan özünə təsəlli tapa bilməyib, üz qoydu professorlar kabinəsinə tərəf. Bunun qabağına oradan tibb şöbəsinin professoru məşhur təbib İvanov çıxdı. Məlum ki, Xəlilin bununla işi yoxdu; ona ancaq Şərq fakültəsi professoru lazım idi ki, ibarət ola, məsələn, professor Süleymanbəydən, ya qeyri birindən. Onun üçün də Xəlil məcbur oldu gedib kabinədən bunları soruşsun. Bu heyndə Xəlilin baxtına Süleymanbəy və genə Şərq fakültəsinin müdərrisi Əhməd Zəki əfəndi (çox yaxşı adamdır) çıxdılar dalana və cavanın dərdindən xəbərdar oldular. Professor Süleymanbəy qəti cavab verdi ki, daha iş işdən keçib. Xəlil başladı şiddətlə yalvarmağa və müdərris Əhməd Zəki əfəndi, deyəsən insafa gəlmək istədi və professor Süleymanbəyə yavıqlaşıb ona yavaşca nə isə dedi. Bu iki pedaqoq bir neçə dəqiqə bir-birinə pıçıldaşandan sonra Əbdülhəsənzadə Xəlili çağırdılar və müdərris Zəki əfəndi ona belə dedi:
Koşunlar birbirine kahşaşmaşdaKoşunlar birbirine kahşaşmaşdaİki âlem gerisi çahşaşmaşda
Xosrov və Şirin, fəsil 63Məktubu açaraq şah oxuyarkənO şirin sözlərdən oldu çox heyran,
Qəzəl 358از پیر مغان گر خبری هست بگوییداز باده اگر ما حضری هست بگویید
Ninaya məktub«Əziz yoldaşım Nina! Bu gün biz Xoy şəhərinə yetişdik. Şəhərin dar küçələrindən bizi musiqi dəstələri müşayiət etdi. Şəhərin valisi də sosial-demokratlarla bərabər bizi ziyafət binasına yola saldı. Küçələr kütlələrlə dolmuşdu. Üzüörtülü və açıq qadınların müxtəlif söhbətlərini eşidirdik:– Qafqaz mücahidləridir.
Məsnəvi 4تو روی ماه و خور فضل خدا بینکه بست از فی و ضاد و لام آیین
Rübai 30چشمم ز غمت بهر عقیقی که بسفتبر چهره هزار گل ز رازم بشکفت
Töhfeyi-Sami, bölmə 413بکتاب فروشی اوقات میگذراند این مطلع در جواب درویش دهکی از اوست :منکه حیران رخت با چشم گریان مانده ام
Bəs ki, verir cəfaləri hərdəm səfa mənəBəs ki, verir cəfaləri hərdəm səfa mənə,Şadəm ki, daim eylər o gülrüx cəfa mənə.
Müləmmə 25قم فاسقنی فی زمن المهر جانواصرف بصر الخمر عن صرف الزمان
UnutmaDilini istəyən istər elini,Eli olmaq dili olmaqdır, oğul!
O qızdırDeyirlər ki, o qızın nəyinə vurulmusan,Bilmirik niyə görmür gözəlləri gözlərin?!
Gülsə hər kimsə bizim dideyi-giryanımıza.Gülsə hər kimsə bizim dideyi-giryanımıza.Düşsün aləmdə, görüm, hali-pərişanımıza.
Bunca cəfanı qıldı mənə yar, utanmadıBunca cəfanı qıldı mənə yar, utanmadı,Zülmündən əl götürmədi, bir an dayanmadı.
Qəzəl 215ماهی که کسب نور کند آفتاب از اوهر ذره دیدهایست به صد آب و تاب از او
Müfrəd 45چون جان و دلم ز خدمتت نیست جدااندر نظرت چه قدر دارد بدنی
Qəzəl 6421گر محو ز خاطر شود اندیشه مردنممکن بود از دل غم صدساله ستردن
Qitə 335Böyük şair mənəm, məna süfrəsi də mənimkidir;Ünsüri də, Rudəki də artığımla dolanarlar.
Qəzəl 217Gördükdə səni çəkdi xəcalət güli-xəndan,Guya ki, öz gəlməyinə oldu peşiman.
Rübai 15یارب، تو بدین قوت سهلی که مراستوین کوتهی مدت مهلی که مراست