Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Bîçâre gönül ışkı güzîn itdi ne çâreSevdâsına tolaşdı kaçan gele karâra
Ghazal 11میرسد هر دم مرا از چرخ آزاری جدامیخلد در دیدهٔ من هر نفس خاری جدا
Oldum sanemâ râst kadün ile muhayyerOldum sanemâ râst kadün ile muhayyerUrdum sanemâ gîsûn ile çerh-i müdevver
Turkic ghazal 18داغ اولدی درونیمده منیم ناز محبتمین دورلو صدا ویرمه ده در ساز محبت
Nigârâ gamzen ohı uş yüregüme tohınurNigârâ gamzen ohı uş yüregüme tohınurBaşumda ne ki yazıldı yolumda uş ohınur
Ghazal 19تا توان کردن ز خونِ ما نگارین دست رااز حنا بهرِ چه باید کرد رنگین دست را
İrdi begüm ışk ile cân cânınaİrdi begüm ışk ile cân cânınaArz ide gerek sözini hanına
Ghazal 29خوابِ ناز از حسنِ روزافزون نشد سنگین ترالنگرِ گهواره بود از کودکی تمکین ترا
Derd-i yârum çün olısar der-diyâr olsa nolaDerd-i yârum çün olısar der-diyâr olsa nolaDer-diyâr olsam yalunuz derd-i yâr olsa nola
Ghazal 30جنّتِ دربسته سازد مُهرِ خاموشی تراچهره زرّین میکند چون به، نمدپوشی ترا
Göğe irürdi duhânı gönülüm cûşdan uşGöğe irürdi duhânı gönülüm cûşdan uşİrdi sevdâ başa gîsû-yi siyeh-pûşdan uş
Ghazal 40آهِ عالمسوز را در سینه دزدیدن چرا؟برق را پیراهنِ فانوس پوشیدن چرا
Bu nokta ağzına bir kıl nazar neden dem ururBu nokta ağzına bir kıl nazar neden dem ururSafâyile benine bah ki ka'beden dem urur
Ghazal 42مد احسان است بسم الله دیوان صبح راره به مضمون می توان بردن ز عنوان صبح را
Di gözlerüne ki aparalar beni bindenDi gözlerüne ki aparalar beni bindenNiçe ki binde olam görmezem seni sinden
Ghazal 43گریهٔ مستانه میسازم شرابِ تلخ رامیکنم چون ابر مروارید آبِ تلخ را
Gözleründen esrimişdür hamr u hammâr epsem olGözleründen esrimişdür hamr u hammâr epsem olRaksa diler ki gele bu sakf ü dîvâr epsem ol
Ghazal 54تنگدستی راست سازد نفسِ کجرفتار راپیچ و تاب از وسعتِ ره میفزاید مار را
Bu hastaya lebüni çünki sen şifâ kıldunBu hastaya lebüni çünki sen şifâ kıldunNe lâzım idi ki hecr ile bin cefâ kıldun
Ghazal 58نیست غیر از آه، دلسوزی دلِ افگار راشمعِ بالین از تبِ گرم است این بیمار را
Ağzunı anmağa sanemâ çün mecâl yohAğzunı anmağa sanemâ çün mecâl yohYohdur gümân ki kıl bilüne ittisâl yoh
Ghazal 59داد سیلِ گریهٔ من غوطه در گِل بحر راگوهر از گَردِ یتیمی کرد ساحل بحر را
Kim âşık ise geçsün ahır noldı özindenKim âşık ise geçsün ahır noldı özindenİş toğru gerekdür ne kopısar bu uzından
Ghazal 60عشق کو تا گرم سازد این دلِ رنجور رادر حریمِ سینه افروزد چراغِ طور را
Zülfinde neçün düşdi gönül çîne mi dirsinZülfinde neçün düşdi gönül çîne mi dirsinOl çîne irişmeyene açına mı dirsin
Ghazal 78بر جگر تا خوردهام نیشِ خمارِ نوش رامیکنم با درد سودا بادهٔ سرجوش را
Sen sanma ki ben dünyâda bes yârı severemSen sanma ki ben dünyâda bes yârı severemYârdan haberi var ise ağyârı severem
Ghazal 79چند بتوان خاک زد در چشم، عقل و هوش را؟یا رب انصافی بده آن خطِ بازیگوش را
Neşene yârdan özge gözüme gelmezNeşene yârdan özge gözüme gelmezYil dahi bu hevâda tozuma gelmez
Ghazal 92کِی نیامِ پوچ میسازد به تمکین تیغ را؟آستین زندان بود چون دستِ گلچین تیغ را