Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Məcnun idi mulki-dərd şahı,Xeyli-dədü dam onun sipahı.
Hey di gözüne niçe atar tîr-i hadengiHey di gözüne niçe atar tîr-i hadengiBir yola sürer bizüm ile sulh ile cengi
Ghazal 174میان مجلس رندان حدیث فردا نیستبیار باده، که حال زمانه پیدا نیست
Dərda ki, fəraq ilə cigər qan olduDərda ki, fəraq ilə cigər qan oldu,Əyyami-visal döndü hicran oldu.
Türk çocuğuİstanbulda bir çocuqla konuşdum,Elə bildim, Xəndanıma qovuşdum,
Ghazal 5109ز اضطراب دل کند آن زلف عنبرفام رقصمیکند آری به بال مرغ وحشی دام رقص
Ghazal 249دل به سودای بتان دربستهامبتپرستی را میان دربستهام
Qasida 32ای رنج ناکشیده، که میراث میخوریبنگر که: کیستی تو و مال که میبری؟
Bu, Məcnunun Leyliyə izhari-hali-zar etdigidirMəcnuni-həzin eşitdi sövgənd,Gördü onu şe'rə arizumənd,
Dil sana revân hükmüni kıl câna mı dirsinDil sana revân hükmüni kıl câna mı dirsinLa'l-i lebüni sun gönüle kana mı dirsin
Ghazal 189پیر ما جامیست، اما در خور این جام نیستباده صافی نوشد، اما رند درد آشام نیست
Yarım gedibən özgələrə yar olduYarım gedibən özgələrə yar oldu,Sədparə könül hicrə giriftar oldu,
Qaranlıq çəkilərkən üstünə yorğan kimiQaranlıq çəkilərkən üstünə yorğan kimi,Bir də baxdım dan yeri söküldü yarğan kimi.
Ghazal 5110محبت تو ز دل داد پیچ و تاب عوضگرفت خاک سیه،داد مشک ناب عوض
Ghazal 260نزل عشقت جان شیرین آورمهدیهٔ زلفت دل و دین آورم
Rubai 2گر آدمیی دور شو از دمدمههاور گرگ نهای مگر و گرد رمهها
Bu, Məcnuni-heyranın nihayəti-heyrətidir və Leylidən istiğna ilə qəflətidirMəcnun dedi: "Ey açan mənə raz,Lütfilə qılan məni sərəftaz,
Zihî zülf-i semen-sâyun bırahmış şol güle sâyeZihî zülf-i semen-sâyun bırahmış şol güle sâyeLebüni sorma ki olmış leb-i hayvâna hem-sâye
Ghazal 191بجز وصلت حیات جاودان نیستچو مویت سنبلی در بوستان نیست
Həngami-hilali-eyd, ol məh nagahHəngami-hilali-eyd, ol məh nagah,Bam üstə çıxıb edərdi hər yanə nigah.
Ulusum böyükdür, yurdum böyükdürGünəş görünsə də bir damla suda,Ən dərin, ən böyük dəryaya sığmaz.
Ghazal 5140این سرشک آتشین کز دیده می بارد چراغتخم مهری در دل پروانه می کارد چراغ
Ghazal 270دارم سر آنکه سر برآرمخود را ز دو کون بر سر آرم
Rubai 9دلدار مرا در غم و اندوه بکاستیک روز برم به مهر ننشست و نخاست
Bu, Zeydin Leyli ilə Məcnunu rö'yasında gördügüdürOl məşhədə Zeyd olub mücavir,Asari-sədaqət etdi zahir.
Sun bize sâkî ayak değdi bulınmaz bayakSun bize sâkî ayak değdi bulınmaz bayakÇünki cihândur geçer bizi komagıl yayak
Ghazal 194خلق گویند که: در عشق بلیاتی نیستقدمی نیست درین راه که آفاتی نیست
Ey Gəncəni abad qılan Məscidi-ŞahEy Gəncəni abad qılan Məscidi-Şah,Meydanüvə hər gün gətirir ərş pənah,
AyırmasınEy yurdum, ey canım, gözüm, ey mənliyim mənim,Ey yer üzündə mutluluğum, şənliyim mənim!
Ghazal 5148سخن عشق مدار از دل افگار دریغکه ندارند چراغ از سر بیمار دریغ