Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
جوهر ذاتی نمی خواهد ز کس اکسیر خویشگوهر از گرد یتیمی می کند تعمیر خویش
Rubai 44گر سایهٔ من گران بود در نظرتمن رفتم و سایه رفت و دل ماند برت
Rubai 78از نوش جهان نصیب من نیش آمدتیر اجلم بر جگر ریش آمد
Yüzüni görmek içün gözüme kılgıl bir nazarYüzüni görmek içün gözüme kılgıl bir nazarGer nazar kılmaz isen niçe görem iy bî-haber
Ghazal 4926چه سازد صنعت مشاطه با حسن خدادادش ؟ز طوق قمریان خلخال دارد سرو آزادش
Rubai 45سلطان ز در قونیه فرمان رانده استبر خاقانی دُر قبول افشانده است
Rubai 80صدرا، دل دشمن تو در درد بماندبدخواه تو با رنگ رخ زرد بماند
Senden ayru ben dirilmek olmaya âh iy begümSenden ayru ben dirilmek olmaya âh iy begümTeşne ayru şerbetinden hâşe lillâh iy begüm
Ghazal 4939چه می پرسی ز احوال شرار ما و پروازشکه در یک نقطه طی شد جلوه انجام و آغازش
Rubai 64تب کرد اثر در گل عنبربارتاینک خوی تب نشسته بر گلزارت
Rubai 86هر چیز که در دو کون جز روی تو بودعکس تو و یا رنگ تو، یا بوی تو بود
Vasfı lebünün şâhâ dahi güfte degüldürVasfı lebünün şâhâ dahi güfte degüldürLa'lün dahi şimdiye değin süfte degüldür
Ghazal 4953به سرخی می زند چون مشک خط عنبرافشانشچه حسن نشأه خیزست این که میگون است ریحانش
Rubai 71از کوههٔ چرخ مملکت مه درگشتوز گوشهٔ نطع مکرمت شه درگشت
Rubai 87گل کاب صفا بر رخ مهوش زده بوددیدم که درو زمانه آتش زده بود
Bahâr u ışk u nigârîn ü tolu câm eldeBahâr u ışk u nigârîn ü tolu câm eldeBü cümle olmayısardur begüm müdâm elde
Ghazal 4956شراب لعل می سازد عرق راروی گلگونشقدح لبریز برمی گردد ازلبهای میگونش
Rubai 79شب چون حُلی ستاره در هم پیوستماهم چو ستارگان، حلیها بربست
Rubai 96یارب، جبروت پادشاهیت که دید؟کنه کرم نامتناهیت که دید؟
Gül yanağına bir bahunuz şâme görünüzGül yanağına bir bahunuz şâme görünüzBir hindûyile ta'ne urur şâme görünüz
Ghazal 4976حرف عقبی که درین نشأه کنی تقریرشهمچو خوابی است که درخواب کنی تعبیرش
Rubai 85غم بر دل خاقانی ترسان بنشستگو بر لب آب و آتش آسان بنشست
Rubai 97یاران، خرد خوار و خجل نیست پدیدآن رسم شناس آب و گل نیست پدید
Şehâ saçunı göricek gönül karara gelürŞehâ saçunı göricek gönül karara gelürGönül ki bin kez apardun kaçan karâra gelü
Ghazal 4992نکشیدیم شبی سیمبری در بر خویشدست ماهمچو سبو ماند به زیر سر خویش
Rubai 94استاد علی خمره به جوئی داردچون من جگری و دست و روئی دارد
Rubai 103ای کرده مهندسانت از ساز سپهراز برج و ستاره گشته انباز سپهر
Urur ışkunda yüzüm sikke ber-zerUrur ışkunda yüzüm sikke ber-zerNola kim büt-terâş oldıysa âzer
Ghazal 4993رفته پایم به گل از پرتو چشم تر خویشنخل شمعم که بود ریشه من در سر خویش
Rubai 105تا در لب تو شهد سخنور باشدنهشگفت اگر شهد تب آور باشد