Ghazal 3448

اهل دل اوست که در وسعت خلق افزایدکعبه آن است که در ناف بیابان باشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3451

بیخودی بال و پر روح گشودن باشدکم زنی مرتبه خویش فزودن باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3452

زردی روی من از باده کشیدن باشدموج می رنگ مرا بال پریدن باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3463

دل سودازدگان گوشه نشین می باشددانه سوخته در زیر زمین می باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3467

دل چسان دست ازان طره طرار کشد؟چون کسی از دو جهان دست به یکبار کشد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3469

کی ز تن کار دل خسته به آرام کشد؟مرغ وحشی چه نفس در قفس و دم کشد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3470

هرکه اینجا ز جگر آه ندامت نکشدنفس صاف ز دل صبح قیامت نکشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3477

شوق من قاصد بیدرد کجا می داند؟آنقدر شوق تو دارم که خدا می داند!

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3487

محض حرف است که او را دهنی ساخته‌انددر میان نیست دهانی، سخنی ساخته‌اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3503

غنچه هایی که درین سبز چمن خنده زدندای بسا زخم نمایان به دل زنده زدند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3511

نه غم خار و نه اندیشه خارا دارندرهنوردان تو پیشانی صحرا دارند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3512

همه از تاب کمر در خم ایمان دارندچه خرام است که این سرو نژادان دارند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3532

آتش خشم به یاقوت مدارا چه کند؟تندی سیل به همواری دریا چه کند؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3552

عشق لب تشنه بدمستی اظهار بودگل این باغچه شیدایی دستار بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3593

گوهری نیست سخنهاش که از گوش شودنمکی نیست لب او که فراموش شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3598

اگر از همسفران پیشتر افتم چه شود؟پیش ازین قافله همچون خبر افتم چه شود؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3605

دل عاشق تهی از اشک دمادم نشودبحر چندان که زند جوش کرم کم نشود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3608

حسن را حلقه خط مانع رفتن نشودنور خورشید، نظربند ز روزن نشود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3612

رتبه زمزمه عشق ندارد زاهدبگذارید که آوازه جنت شنود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3644

نه همین دل ز سر زلف تو مفتون گردیدهرکه پیوست به این سلسله مجنون گردید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3645

درد می را به من خاک نشین بگذاریداز پی خیر بنایی به زمین بگذارید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3650

از دل خونشده هرکس که شرابی نکشیددامن گل به کف آورد و گلابی نکشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3652

پنبه نبود که شد از سینه افگار سفیدچشم داغم شده از شوق نمکزار سفید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3667

فروغ گوهر دل از سر زبان تابدصفای باغ ز رخسار باغبان تابد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3674

زخ تو از نگه گرم خوش جلا گردداگرچه نفس از آیینه بی صفا گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3723

کسی که با تو نشد آشنا که را دارد؟ترا کسی که ندارد چه آشنا دارد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3726

غریق عشق چه اندیشه از خطر دارد؟ز سر گذشته چه پروای دردسر دارد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3736

خوشم به باده گلگون که رنگ او داردرگی ز تلخی آن یار تندخو دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3785

اگر وطن به مقام رضا توانی کردغبار حادثه را توتیا توانی کرد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3792

دل شکسته من درد را دوا گیردنمک به دیده من رنگ توتیا گیرد

Saib TabriziGhazal1 min