Madina Gulgun
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
(Kitabın 116–117-ci səhifələri Milli Kitabxananın skanında yoxdur; şeirin əvvəli burada verilmir.)*Mənim də həyat yolum
Mən çiçək olsaydım...Mən çiçək olsaydım, ətirli çiçəkƏtrimlə məst edib oxşardım səni.
HərdənKimsə bir dost kimi yad edir məni,Hardasa nəğməmi oxuyan olur.
Nağıllı günlərYadındamı, ağaclarƏlimizdən zar idi.
Çağır məniNə zaman ki, bir həsrətdən yandı sinən,Nə zaman ki, yollar üstə dayandın sən,
Abşeron bağlarındaŞirin xatirələrim təzədən dilə gəldi,Çiçəklər ləçək-ləçək nəğmələrimdə güldü.
Sına məniHamar deyil ömrün yolu bilirəm,Bu yollarda sına məni, sına sən.
Susa bilmirəmGöydə qövsi-qüzeh naxışlananda,Otlar şeh altında par-par yananda,
Sənət sehrlidirSonsuz bir nəğməsən, sən zaman-zamanGah bəmdə ötürsən, gah zildə, dəniz.
Baharın sorağında...Yamanca tələsir günlərim mənim,Mənsə yoxuşları çətin qalxıram.
AzərbaycanQızıl günəş göy üzündə güləndə,Nəğməsini quşlar bağ-bağ böləndə,
Şerim mənimQəzəbi şimşəklərdən,Atəşi ürəklərdən,
Nəğmələrimin ünvanıMənim təzə nəğməminÜnvanını soran kəs,
Ömür kitaba bənzərÖmür kitaba bənzər,Bəzən sona yetməmiş
İtirməyim bu qismətiDemirəm ki, zirvələrdə qartalam mən,Köksü şirin nəğməli bir körpə quşam.
Mən tənha deyiləmÇox zaman deyirlər tənha qalma sən,Tənhalıq kövrəldir insanı bəzən.
Telefon xətlərindəTelefon xətlərində bir səs düşdü dünyayaTelefon xətlərində birləşdi ana, bala.
Dizlərim əyilsəÖmrün bahar çağı tufanda keçdi,Nə bir yol tövşüdüm, nə dizim əsdi.
Qurban olumVətən, sənin sal qayana,Boz daşına qurban olum.
XatirələrimYenə də kövrəldi körpəcə könlüm,Dil açdı danışdı gör necə könlüm.
TəbrizimSəni neçə-neçə nəğməkar ötdü,Sazında, sözündə, Təbrizim mənim.
Ağ badam çiçəkləriTəbrizdə badam ağacları çox*Borana düşdü yenə,
SoruşMənim kimliyimi, mənim adımıVətənimdən soruş, elimdən soruş.
Vətən ola bilmirəmBir nəğməli bulağam,Uca dağlardır arxam.
Hələ yorulmamışamBir səs gəldi uzaqdan, uzaqdan,Səs yoğrulub fəraqdan, fəraqdan.
Ömrün payız dayanacağıÖmrün payızınaqədəm qoyuram mən.
Şair ömrüBuludların qismətikövrəlmək oldu.
Təbrizim mənimTəbrizim-mənsizim*R.Rza*
Beşik başındaOturub beşik başındaNəvəmə laylay çalıram yenə.
Sevincim, umudumŞiblinin laləsində,Qızıl piyaləsində,