Ghazal 88

جاودان، هرکه ترا دید بعالم شادستعاشق روی تو از هر دو جهان آزادست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 89

شفای جان مرا چیست؟ کز من آزردستکنون که خون دلم ریخت، جان و دل بر دست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 102

بگذار ره صومعه، کان دور و درازستبنشین بدر میکده، کان خانه رازست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 105

در مذهب ما باده مباحست و حلالستاین باده ز خم خانه اجلال جلالست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 109

تو ساقی جان بخشی و عالم همه جامستوز باده نوشین تو عالم همه جامست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 112

دلم از عشق تو مست است و جان مستجهان مست و زمین مست، آسمان مست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 122

درد تو، که سرمایه ملک دو جهانستالمنة لله که مرا بر دل و جانست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 133

دلم از شوق تو خونست و ندانم چونستدر درون شوق وصالت ز بیان بیرونست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 141

ز پیدایی چو پنهانست آن دوستهمه جا او،همه جا او، همه اوست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 142

عاشق بمرگ مایل و عاقل بهانه جوستغازی قتیل دشمن و عاشق قتیل دوست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 146

قمری دارم کین چشم نهان خانه اوستدل و جان عاشق آن نرگس مستانه اوست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 153

زان یار جفا پیشه، که پشتست و پناهستغافل مشو، ای دوست، که آن عین گناهست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 174

میان مجلس رندان حدیث فردا نیستبیار باده، که حال زمانه پیدا نیست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 181

از تو به مقصود ره دور نیستگر دل و جان غافل و مغرور نیست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 189

پیر ما جامیست، اما در خور این جام نیستباده صافی نوشد، اما رند درد آشام نیست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 194

خلق گویند که: در عشق بلیاتی نیستقدمی نیست درین راه که آفاتی نیست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 206

چشم سرمست تو ما را بستم کاری کشتدید صد زاری ما را و بصد زاری کشت

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 207

ناگهان در تاخت عشقت، ملک جان یغما گرفتآتش سودای عشقت در دل شیدا گرفت

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 208

ذکر جمیل یار جهان را فرو گرفتعالم گرفت، لیک بوجه نکو گرفت

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 213

با عشق ز تسبیح و مصلا نتوان گفتجز باده گل رنگ مصفا نتوان گفت

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 217

ای پرتو جمال الهی،چه گویمت؟ای فیض فضل نامتناهی،چه گویمت؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 220

عشق تو مرا از هر دو جهان ساخت مجردای عشق گرانمایه و ای دولت سرمد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 224

جام در پای صراحی سر نهادگریه ای میکرد از بهر رشاد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 225

دریغ باشد ازین چار سوی کون و فسادبرون رویم، نبرده متاع خود بمراد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 227

ما همه شیداییان بودیم و مستان وداد«زاد فی الطنبور نغما» حسن او چون جلوه داد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 232

نگین سلیمان بدیوان که داد؟سریر سلاطین بدربان که داد؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 237

ز ذوق عالم عرفان کجا خبر داردکسی که همت دون،فکرمختصردارد؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 240

آن خواجه سر بشر نداردپیداست که رو بشر ندارد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 241

مرا سودای او دیوانه داردخراب ومست آن جانانه دارد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 242

بپیش اهل سیادت سعادتی دارددلی که از همه عالم فراغتی دارد

Qasim AnvarGhazal1 min