Qasim Anvar · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
هر دلی در دو جهان چشم و چراغی دارددل ما در دو جهان بی تو فراغی دارد
Ghazal 249تا که از جور زمان بر جگرم ریش رسد؟حق بفریاد دل خسته درویش رسد
Ghazal 250چو عکس مشرق صبح ازل هویدا شدجمال دوست ز ذرات کون پیدا شد
Ghazal 260مست و مستور ندیدیم و گر هم باشداین چنین نادره در ملک جهان کم باشد
Ghazal 261مظهر ذات و صفت آدم و عالم باشدجام جم راکه شنیدی دل آدم باشد
Ghazal 262تا دل آشفته آن زلف پریشان باشددل شوریده من واله و حیران باشد
Ghazal 272درمان طلب کردم بسی،این درد را درمان نشدوندر پی سامان شدم،آخر سر و سامان نشد
Ghazal 298منگر بعاشقان،که ز صد یک نشان نماندمعشوق را ببین که ز صد یک نشانه ماند
Ghazal 308بر کهن دیر جهان دوست تجلی فرمودجمله ذرات جهان محو شد از عین شهود
Ghazal 313ز سوز و شوق تو از جان و دل بر آمد دودچه چاره سازم و درمان من چه خواهد بود
Ghazal 314زلفت شب قدرست،زهی سایه ممدود!رویت مه بدرست،زهی طالع مسعود!
Ghazal 328تا جهاندار، جهاندار جهان خواهد بوددل ما عاشق آن سرو روان خواهد بود
Ghazal 332صاحب قلاده اهل نزاع و غلو بودکارش نکو بود اگرش جست و جو بود
Ghazal 333چون حسن دلاویز تو در جلوه گری بودکار دل بیچاره من پرده دری بود
Ghazal 343بانگ مستان خرابات فنا می آیدراست بشنو،ز سر صدق صفا می آید
Ghazal 345بوی عشق از نفس باد صبا می آیدشادمانم که ازو بوی ولا می آید
Ghazal 349درد مرا نوبت درمان رسیدکار من از عشق بسامان رسید
Ghazal 360گدایی می کنم زان یار دلبرگهی بر بام باشم، گاه بر در
Ghazal 369ساقیا، مست خرابیم، بما جامی آرپیش ما شیشه می آر ولی عذر میآر
Ghazal 370ساقی، بیار باده، که تلخست انتظارچون من خمار می شوم، از بهر من خم آر
Ghazal 378مشربم عذبست و مطرب عشق و ساقی یار غاروقت من خوش، بخت من خوش، جام می بی انتظار
Ghazal 383پیش ما قصه شوقست و شهودست و حضوردر نهان خانه وحدت همه نورست و سرور
Ghazal 386امکان صبر نیست، ز سر گیرم این نفیردل رفت و صبر رفت، خدایا، تو دست گیر
Ghazal 387چو نازنین جهانی بحسن خویش بنازکه پیش ناز تو میرم بصد هزار نیاز
Ghazal 395گر کسی مست و خرابست ز مستانش پرسهر کرا جان و دلی هست ز جانانش پرس
Ghazal 396از ما حکایت می و پیر و مغانه پرساز زاهدان حکایت تسبیح و شانه پرس
Ghazal 403پهلوی خوانان غزل می خواند دوشاو بخود مشغول و جانها به خروش
Ghazal 405بادهام صافست و مطرب صاف و ساقی صاف صافبا سه صاف این چنین کس در نیاید در مصاف
Ghazal 408بآرزوی تو در خاک می روم، در خاکبجست و جوی تو از خاک برجهم چالاک
Ghazal 409چه بود قصه لیلی درین نشیمن خاک؟چه بود حالت مجنون رند دامن چاک؟