Sabir Rustamkhanli
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Sıxıcı günlərin soyuğu bitdi,Ruhuma əl çəkdi ilıq bir səhər,
Yaşını deməTənziləyə*Ad günün mübarək sevncim, dərdim
Həyat səs imişDut... dut... dut...Telefonun o başında
Nə varŞaxta gəzir şahlıq quşuBu soyuq qanlarda nə var?
Halımı sormaEldar Mansurov bəstələyib*Nəyi itirmişdim, nəyi qazandım,
Zirvənin dərdiGecələr dağları duman alandaGecələr zülmətdə
Tanımaq istəsənGəl tutub əl-ələ qaçaq bu gündənQayıdaq
Müqəddəs adətlərMüqəddəs adətlər ucaldır məni,Mən onun eşqiylə yaşayam gərək.
Xəbər gözləyirəmYetmiş ildi dünyanın altıda biri qırmızı alova bürünüb yanır. Kənarda dayananlar da, alovun içindəkilər də bilir ki, bu söndürülməlidir. Amma öz-özünə yanıb qurtarmayana qədər yaxın düşmək olmur. Mübarizə adına qalxırsan, səni də yandırır. Amma sərçə kimi hərə bir damla su atsa yanğın böyüməz. O tək-tək damlalar zamanı nə qədər irəli çəkir, yanğının tez sönməsinə nə qədər xidmət edir? – bunu hesablamaq çətindir. Amma vaxtın dəyirmanını işlədən də o damlalardır.*Xəbər gözləyirəm... Kimdən; hayandan?
Geri dönməliyikAstara yolları uzanıb gedir*Təbrizə bir baş.*
Bir qarış vətən torpağıDüşmən kəsdi qapınıağır şərtləri ilə...
Qan yaddaşıNüşabə qalasınınYarıuçuq bürcündə,
Yardımlının dağlarıYardımlının ay dumanlı dağları,Həm o yanlı, həm bu yanlı dağları.
Bu cavan yaşımda...Bu cavan yaşında stol dalında,Qoymayım, kişilər qocala bilər.
Salam, Gəncə qapısıKutaisi yaxınlığındakı Gelati monastırında*qədim Gəncə qapısını gördüm...*
Evə qayıdaramEvə qayıdaram qaş qaralanda,Dağlardan ahəstə yelə əsən zaman.
Məktəb zəngiÇatır qulağıma illərdən bəriO kənd məktəbinin doğma zəng səsi.
Məktəb yollarıGüllərə, kollara dolaşan izimÇəkərdi dalınca düşüncələri.
Biçin nəğməsiBiçin başlanmamış əllərində çin,Zəminin ağzında vərə düzülən.
Atamın əlləriAtamın əlini canlı heykəltəkÖmür körpüsündən keçirmək ola.
Analar ağlamasınTəkcə analar ağlamasın,Analar ağlayanda dözə bilmirəm.
GəlsəydiMəni sevən kəsi sevə bilmədim,Sirli arzuların uçdum əlində.
Sağ ol, ana dilim!Ana dilim! Səni allahların, göylərdən gələn kişilərin, işıqdan doğulan adamların müqəddəs dili, alpların-ərənlərin qəhrəman dili, bayrağının işığına dünyanı toplayanların fateh dili, nəhayət ölkələr dolaşan mühacirlərin didərgin dili adlandırırblar! Əmr etmək, hökm vermək üçün yaradılmış hakimiyyət; ordu, yürüş dili deyiblər sənə! Şaman dualarında təbiətin, yerin-göyün səsisən! Qayaların üstündə qaya kimi sərt bir millətin andısan. Dədə Qorqud boylarında dağlarımızın gül-çiçək dənizi kimi min rənglisən! Nəsiminin harayında üsyansan, ildırımsan! Füzulinin pıçıltısında dünyanın ən böyük qəm yüküsən!.. Mənim həsrətimdə gələcəyə ümidsən...*Yollarım sınandı yad ölkələrdə,
Açılan yolların mahnımıYollar açılacaq bir gün, bilirəm!Yollar göyərəcək cavan meynətək
Tarixi yaradanlarSağ olsun ulularım,İşığı ərzə düşən
Yandırar məniGecikib payızda açılan çiçək,Sevinci qürubda oyanan ürək,
Şair heykəlləriBakı meydanlarındaHeykəl-şairlərin
Bir səsin gücüBir rəsmi məclisdə ana dilimizdə kəlmə kəsən olmadı. Təkcə təbrikə gələn uşaqlardan biri iki bənd şeir dedi...*Boynu qalstuklu körpə çiçəyim,
Yığıblar üzümüzüÇingiz Əlioğlu və Nüsrət Kəsəmənliyə*Qaymaq bağlayan kimi
Yurdumun qismətiBütün sevinclərin bir üzü kədər,Bütün ağ günlərin bir üzü qara.