Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
دل محال است ز ما عشوه دنیا ببردیوسف آن نیست که فرمان زلیخا ببرد
Ghazal 3341روزگار طرب و نوبت غم می گذردماتم و سور جهان زود ز هم می گذرد
Ghazal 3401هر که زشت است همان زشت به عقبی خیزدکور از خواب محال است که بینا خیزد
Ghazal 3475از قضا چشم سیاه تو به یادم آمدقدر انداز نگاه تو به یادم آمد
Ghazal 3496گر به شاهان جهان مسند عزت دادندگوشه ای هم به من از ملک قناعت دادند
Ghazal 3579پند ناصح به جنون من افگار افزودشربت تلخ به بدخویی بیمار افزود
Ghazal 3745صراحیی که دم صبح قلقلی داردچو بلبلی است که مد نظر گلی دارد
Ghazal 3764صباح مستی و شام خمار میگذردخوشی و ناخوشی روزگار میگذرد
Ghazal 3793عنان آه چسان جسم ناتوان گیرد؟چگونه مشت خسی برق را عنان گیرد؟
Ghazal 3801به دور حسن تو با گلستان که پردازد؟به لاله و سمن و ارغون که پردازد؟
Ghazal 3930چو عشق دشمن جان شد حذر چه کار کندقضا چو تیغ برآرد سپر چه کار کند
Ghazal 3954مکن ملاحظه ازآهم ای بهشت وجودکه عود مجمر آزادگان ندارد دود
Ghazal 4022چه شد که دامن یار از کفم رها گردیدکه بوی گل نتواند ز گل جدا گردید
Ghazal 4080عیسی دمی کجاست به درد سخن رسدپیش از دم هلاک به بالین من رسد
Ghazal 4105شوق می از بهار گل اندام تازه شدپیوند بوسه ها به لب جام تازه شد
Ghazal 4138هرگز عنان رشته به گوهر نداده اندشوخی ز حد مبر که ترا سر نداده اند
Ghazal 4161داغ از حرارت جگرم داد میزندآتش به سوز سینه من باد میزند
Ghazal 4272از روی آتشین تو دل آب می شودکوه شکیب چشمه سیماب می شود
Ghazal 4325از زیر خاک ناله ما میتوان شنیدبیرون باغ نیز نوا میتوان شنید
Ghazal 4339از گرمی اشکم صف مژگان گله داردزین آبلهپا خار مغیلان گله دارد
Ghazal 4401کیفیت می زاهد فرزانه نداندتا سرنکند در سرپیمانه نداند
Ghazal 4519بخل ممسک از می افزونتر شودسخت تر گردد گره چون تر شود
Ghazal 4796حدیث عشق نگیرد به زاهدان هرگزز بوی گل نشود جغد شادمان هرگز
Ghazal 4843حجت شور قیامت لب خندان تو بسهم نبرد صف محشر صف مژگان تو بس
Ghazal 4893هرکه درمد نظر نازک میانی نیستشدربساط زندگانی نیم جانی نیستش
Ghazal 4899گه درون خرقه گاهی درکفن میجویمشاو درون جان و من در پیرهن میجویمش
Ghazal 4999ز خارزار تعلق کشیده دامان باشبه هر چه می کشدت دل ،ازان گریزان باش
Ghazal 5019گرفت ازسرخم خشت پیر باده فروشچراغ عیش برون آمد از ته سرپوش
Ghazal 5101برسر حرف آمده است چشم سیاهشنو خط جوهر شده است تیغ نگاهش
Ghazal 5287در ته یک پیرهن از یار دور افتاده امآه کز نزدیکی بسیار دورافتاده ام