Грустные
Ən ağılsız olanın da olur az-maz dərdi,İnsanın ağlı çoxaldıqca azalmaz dərdi.
Qayğılı insanQəm yemə, qəlbini möhnət sarsa,Hər qəmin dəfinə fərman vardır.
SöylərəmTürkümü şəfqətlilərə söylərəm,Alqış o ərdəmli həsədsizlərə!
AçılmadıAlçaqlar ordularla, silahlarla gəldilər,Yaxdıqca yaxdılar bizi, böldükcə böldülər,
Hər mərdin könlündə bir imanı varHər mərdin könlündə bir imanı var,İmanı olmayan mərd ola bilməz.
Qar yağırQaranlıqda qar yağır,Qar yağır ağır-ağır.
Ölkəmi var?!Gözəl İstanbulun gözəl qəmi var,Öylə bir qəm ki türlü məhrəmi var.
İçimdəki dərd ağacıİçimdəki dərd ağacı,Kökü taleyin qatında,
Dalımca ağlamaYolumu kəsəndə buludlarDalımca ağlama –
Üzü sənə yaşayıramÇaylar üzü dənizə boy atır,Çiçəklər üzü günəşə.
Şair heykəlləriBakı meydanlarındaHeykəl-şairlərin
QaragiləQəmli "Qaragilə" mahnısı vardı,Sözü ilmə-ilmə, vurğusu dən-dən.
YoxlamaSənsiz itib yolum, sönüb ulduzum,Sənsiz tamı yoxdu çörəyin, duzun,
ÇıxırXırda gölməçəni xırda burulğanQaldırır, astarı üzünə çıxır.
Dərd diliBu dildə anlaşırlaruzaq-uzaq ulduzlar,
Yardımlının dağlarıYardımlının ay dumanlı dağları,Həm o yanlı, həm bu yanlı dağları.
Kədərin rəngiYalansız, riyasız, rəngsiz, boyasız, –O gözlər el qoşan dastan kimidir.
Kim kimin adıylaƏvəz istəməzlər məhəbbət üçün,Qalsın qulağında bu sözlər sənin.
Yox, yox, az olmayıb çətin anlarım...Yox, yox, az olmayıb çətin anlarım...Dərdim də, qəmim də az olmayıbdır.
EtirafBilirəm səhvimi, günahlarımı,Demirəm onları bağışla mənə.
ƏbədiyyətMən sənin nəğmənin əks-sədası,Könlünün tükənməz arzularıyam.
Dilim qabar oldu “gəlmə” deməkdənDilim qabar oldu “gəlmə” deməkdən,Sən elə əvvəl də belə dəcəldin.
Dəniz sakit, hava ilıq, arabirDəniz sakit, hava ilıq, arabirEşidilir bir ürəyin qəm səsi.
Gecəyarı Qahirənin küçələrindəBilsəydim ki, sən mənimlə barışacaqsan,Bilsəydim ki, sən mənimlə görüşəcəksən
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.