Грустные
Üfüqlərdən günəş qalxır bayrağımtək hər səhər,Yad ellərin səhəri bu səhərimə bənzəməz.
Özümü gördümYenə min arzuyla çıxdım səfərə,Araz sahilində izimi gördüm.
QorxmuramQorxmuram yağılardan bu qaranlıq diyarda,Könlüm günəşə həsrət bir zirzəmi kimidir.
Kölgə varQardaş! Bizim görüşümüz uzun sürmədi,Dövran bizə bu vüsalı rəva görmədi.
Təbriz yoluÜrəyimdən çəkilib Təbrizə yol,Dağları, daşları qandır bu yolun.
Öz gülüstanımÖzgə torpağına göz dikməmişəm,Mənə kifayətdir öz gülüstanım.
Vüsal həsrətiVüsal həsrətilə yanıram yenə,Yoxdur əzəl gündən hicranla aram:
Vəfalı qalıbYenə könlüm quşu xəyala dalıb,Başımın üstünü dumanlar alıb.
Süleyman dərdiMəni yandırdı Füzuli kimi hicran dərdi,Uzun illər demədim xalqa bu pünhan dərdi.
Nə qədər ki, sağdır...Ötərgi sanmayın şikayətimi,Mənim hər fəryadım, hər naləm haqdır.
Həsrət çəkirəmSöhrab Tahirə*Sənsizəm, vəslinin uğrunda müsibət çəkirəm,
Hamı “sənsiz” oxuyurBir yel əsdi, qızılgülün ləçəkləri töküldü,Budaqları büküldü.
Dalğa kimiMəsud Əlioğluna*Qəm-qüssəyə qərq eləyib dostu, həmdəmi
HəsrətliyəmBir ağır yük daşıyıram,Möhnətliyəm, möhnətliyəm.
Qəlbimə axdıGəl, o ala gözlərinə mən olum fəda,Söylə, hardan yaranmışdır səndə bu qayda,
Gecə xeyli keçmiş, yata bilmirəmGecə xeyli keçmiş, yata bilmirəm,Sanma əyləncəmdir boş düşüncələr;
Neyin əfsanəsiAğlama ney, ağlama ney,Ürəyimi dağlama, ney.
Sevərlər səniMüğənni ən incə teli gözləyər,Nəğmə gözəllikdir – ona göz dəyər.
BaxışlarBaxış var ki, can yandırır,Odu, atəşi andırır.
SabirimMayın son günüdür, doğulduğun gün,Dağlar tül örpəkli, çiçəklər gülgün.
Özgə dərdi– İnsanı tez qocaldar dünyada özgə dərdi, –Hələ uşaq yaşımdan anam mənə deyərdi:
Atamın dərdiAtamın böyükdü dərdi,Deyərdi:
O şeir yaşayır kiO şeir yaşayır ki,Səndən söz açır, Vətən,
RomansDünən gecə sevincim uca dağlar aşırdı,Bu gün isə kədərim olmuş dənizlər qədər.
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.