Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Yolda açdım səhəri,Üfüq üzümə güldü.
Aşıq ədalətəƏdalətdən mən ədalət istədim,ürəyimin dağı yaman dağ idi.
Qızlar dayanarlar yollar yanındaBizim kənd yerinə gələndə baharqırmızı geyinib qızlar dayanar
Ey vəfasız, necə bir sərvi-rəvan bulmazmıyamEy vəfasız, necə bir sərvi-rəvan bulmazmıyam,Ya yüzün tək bir şüküftə ərğəvan bulmazmıyam.
Xəlçə-palaz üstə gəlirYetişir dövrü-zühur, haqq taraz üstə gəlir,Azı çoxdan tələsir, çoxları naz üstə gəlir.
Əzbər-əzbəriİbtida əlifdən dərsim almışam,Oxudum dərsimi əzbər-əzbəri.
Канз аль-хакайик, глава 24اگر تو خوی خوش داری به هر کاراز آن خویت بهشت آید پدیدار
Bir şair çıxıbdı YekallardanBir şair çıxıbdı YekəallardanBəyənməyib göyçəlinin kərməsin.
Рубаи 29ای آنکه طریق عشق ما می سپریباید که به کل ز خویشتن درگذری
Pəh-pəh-pəhSəmaya boylandım pərimi gördüm,Baxdım da bəyəndim, dedim pəh-pəh-pəh.
Mən sarvanamMən sarvanam – yol gedirəm,Karvanıma hürənə bax!
Kuyi-dildar imiş, ey zahid, o cənnət dediyinKuyi-dildar imiş, ey zahid, o cənnət dediyin,Qaməti-yar imiş, əlbət, o qiyamət dediyin.
Həsbhal, yaxud bizim Hadinin iztirabıHadi – nədir o?Mürəttib – Gəncədən bir kimsə göndəribdi sizə.
Burda bir insan ölübNazim Hikmətin əziz xatirəsinə*Bir dostumuz öldü;
Vəqti-nüsrətdir1 əya xaliqə-səttar oluramVəqti-nüsrətdir1 əya xaliqə-səttar oluram!Əfv qıl cümlə qüsuratımı qəffar oluram!
Стихотворение 122شنیدستم یکی چوپان نادانبخفتی وقت گشت گوسفندان
Səməd gedən maşında mənİldırımlar vermir ara,Dırmanırıq göy dağlara.
Кыта 37ستوده طبع وحیدا رسید نامۀ توشد از رسیدنش این جان ناتوان خرسند
Газель 140دستی که گاه خنده به آن خال میبریای شوخ سنگدل دلم از حال میبری
Kiçik Asiyada böyük insanTofiq Fikrətə*1. Gülə bilmədim...**
Yox, düşmürəm, qalxıramƏn uca mərtəbədə yaşayırsan...Çox gözəl.
Dilbəra, mehrin əzəldən sidqilə canımda varDilbəra, mehrin əzəldən sidqilə canımda var,Ondan özgə kimsə yoxdur, həm bilür pərvərdigar.
Erməni hiyləsiSağal, erməni “illət”i,Çəkdirirsən, çək zilləti,
Газель 1849دلم ز گریه مستانه هم صفا نگرفتفغان که آب شد آیینه و جلا نگرفت
Рубаи 340خاقانی را همیشه بیغاره زنیهم نیش به جان او چو جرّاره زنی
Газель 765میی کو ترا میرهاند ز مستیحلالت از آن می خرابی و مستی
Газель 182دل اغیار بر من از غم جانانه میسوزدز جور آشنا بر من دل بیگانه میسوزد
Bahâr itdi yine bir yini âyînBahâr itdi yine bir yini âyînKi hüsninden hacil kıldı gök ayın
Газель 135آفتابیست جمالت که جهان پرتو اوستهمه را از همه رو روی بدان روی نکوست
Мулямма 4بده ساقی شراب لایزالیبه دست عاشقان لاابالی