Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
واقف به خدا ز بی وقوفی نشویعارف به حق از طریق صوفی نشوی
Həccac ilə dərvişin söhbətiBir duasi qəbul olan dərvişSaldı Bağdad şəhrinə təşviş.
Кыта 85ای بکریمی چو ابر دختر شاه کریمماهت خاک قدم ملکت واصلت قدیم
BacarmamışKim yer üzündə yurdla, ulusla ucalmamış?!Yurddan, ulusdan alçaq adamlar güc almamış!
Рубаи 57بر عمر دراز شه علامت باشدرنج قدمش چو با سلامت باشد
Dövran bizim olduMahi-rəmazandır, yenə dövran bizim oldu,Yüz yerdə yenə vədeyi-ehsan bizim oldu.
Dəyəri yoxdurSinəsi dəryaca şeirlə doluŞairin günəşsiz səhəri yoxdur.
Кыта 3آن دزد چون بود که به خانه درون شودخانه ز بیم دزد ز روزن برون شود
Рубаи 46دنیا مطلب که عور میباید رفتنزدیک مشو که دور میباید رفت
Другое стихотворение 26با همه سستی که در معاهده داریعهد جفا بر خلاف قاعده داری
Газель 73بنامیزد چنانت آفریدندکه پنداری ز جانت آفریدند
Yoldaşım, yatmışmısan?– Yoldaşım, yatmışmısan?– Yox, bir sözün varsa, buyur!
ŞadlıqBu gün qonaq düşdüm Kükəl kəndinə,Könlümün bülbülü dil açdı yenə.
Nəydi yırğalayan bir nəhəng dağı?!Nəydi yırğalayan bir nəhəng dağı?!Uçrumlar zamanın yaddaşı kimi!..
Laçın gözlüm, səndən cüda düşəliLaçın gözlüm, səndən cüda düşəli,Abi-rəngim qaçıb ağulanmışam.
İllər və heykəllərİllər,min fəryadlı
HeykəlOynayırdı, “atışırdı” iki uşaq,biri bizdən, biri “faşist”:
YaşamışamÜrəyimin hökmü iləDolanmışam, yaşamışam.
Mənim yarim vəfasızdur, vəfasızMənim yarim vəfasızdur, vəfasız,Mənim dərdim, dəvasızdur, dəvasız.
Гульшан-и раз, глава 54بر آن رخ نقطهٔ خالش بسیط استکه اصل مرکز دور محیط است
Evdə oğlan qalmışıqBiz fəna mülkün tutub təxtində sultan qalmışıq,Şükr bu nadanlıq ilə ismi insan qalmışıq.
Düzələ bilməzDərmansızdı bəd övladdan gələn dərd,Bu dərd əyən ata düzələ bilməz.
Газель 47دل شد اندر پیچ و تاب حلقه گیسوی اوستپیچ و تاب حلقه ی گیسوی او بی انتهاست
YalvarıramSidq dillə sığınmışamSübhana, yalvarıram;
Nə dəmiLəblərindən əmər olsam peyvəstə,Abi-həyat aramağın nə dəmi.
Şərq gözəlinəŞəfəqlər sökərkən öpüşlərindənYaranmış al, incə yanağın sənin!
Qara durnaYumurtadan çıxan kimi bir-birinin üstünə*cuman qara durnanın nəsli kəsilmək üzrədir*
Təraneyi-əhrarənəCahan yeksər münəvvər oldu nuri-ədlü ra'fətdən,Bizik məhrum olan yalnız bu feyzi-adəmiyyətdən,
Стихотворение 10از ساحت پاک آشیانیمرغی بپرید سوی گلزار
Qara gözlümQara gözlüm, bağlama pəncərəni!..Gül üzünə kölgə düşər, ay küsər...