Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Özini eş-şeyh gören serdâr bolurEne'l-hak da'vî kılan ber-dâr bolur
Отдельное стихотворение 267شکوه خامشی در ظرف گفت و گو نمی گنجدمحیط بیکران در تنگنای جو نمی گنجد
Кыта 317گر به دل آزاد بودمی چه غمستیعقدهٔ سودا گشودمی چه غمستی
Рубаи 45دل در غم او بکاست، میباید گفتاین واقعه از کجاست؟ میباید گفت
Işk katında zâhidâ bir deng imişIşk katında zâhidâ bir deng imişDilberler gönülleri çün seng imiş
Газель 269دیده سیر و دل بی مدعا داریم ماآنچه می باید درین مهمانسرا داریم ما
Кыта 336بس کن از سودای خوبان داشتن خاقانیاکز سر سودا خرد را در سر آرد خیرگی
Рубаи 68خالی که رخ تو آشکارش پروردلعل تو به نوش خوش گوارش پرورد
Kim bilür bir nefese behâ nedürKim bilür bir nefese behâ nedürOl işler ortada kul behânedür
Газель 270از غبار کاروان چون چشم برداریم ما؟چون مه کنعان عزیزی در سفر داریم ما
Кыта 347رشیدکا ز تهی مغزی و سبک خردیبه زیر پوست همی دان که بس گران جانی
Рубаи 70خال زنخت تیر گناه اندازدرخت دل عاشقان به راه اندازد
Cennetde yüzün gibi hür olmagayCennetde yüzün gibi hür olmagayMest gözün gibi mestûr olmagay
Отдельное стихотворение 280کسی را از بزرگان می رسد نخوت به درویشانکه بر مبلغ فزاید از تواضع آنچه کم سازد
Кыта 348گویند کز تبی ملک الشرق درگذشتای قهر زهردار الهی چنین کنی
Рубаи 76صافی چو ترا دید روان مینالدبرسینه ز غم سنگ زنان مینالد
Hîç onılmaz gözlerinün yarasıHîç onılmaz gözlerinün yarasıKıydı yavlah bana cânum pâresi
Газель 284خون دل را باده گلفام می دانیم ماآه را خوشتر ز خط جام می دانیم ما
Кыта 359بس کن خاقانیا ز مدحت دونانتا ز سگان جان شیر شرزه نجویی
Рубаи 82اقبال تمام پاک دینان دارندآنان طلبند، لیک اینان دارند
Basıcah dünyâya sen düşdi haçlarBasıcah dünyâya sen düşdi haçlarBaşladı hak bâtılları başın suçlar
Газель 285گرچه از عقل گران لنگر فلاطونیم ماکار با اطفال چون افتاد مجنونیم ما
Тарджибанд 5سر چو آه عاشقان برکرد صبحعطر آتش زای زآن برکرد صبح
Рубаи 84گندم گونی که همچو کاهم بربودنه مهر ز من خورد و نه خود مهر نمود
Tapuna olsun fidâ ten ü cânumTapuna olsun fidâ ten ü cânumYoluna kıldum kurbân it ü hanum
Отдельное стихотворение 293چه لذت دیدن رخسار آن مه پاره می بخشدکه عاشق هر دو عالم را به یک نظاره می بخشد
Таркиббанд 7ای روز رفتگان جگر شب فرو دریدآن آفتاب از آن جگر شب برآورید
Рубаи 88شد در پی اوباش چو ننگیش نبوددر خوی و سرشت ساز و سنگیش نبود
Nigârine, bu gözlerden nesîbi qanı üşşâqunNigârine, bu gözlerden nesîbi qanı üşşâqun,Ki, her dem leblerim içün dökilür qanı üşşâqun.
Газель 292خنده ها بر شمع دارد دیده گریان مامو نمی گنجد میان گریه و مژگان ما