Алиага Кюрчайлы
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Mən o adamları yada salıram,Lap bugünkü kimi anıram yenə.
Dost həsrətiSən inciyib getdin, ay dost,Həftələrim aya dönüb.
UşaqlıqUşaqlıqda elə hamı şair olur,Hər nə görsə şerə dönür ürəyində.
SünbüllərNeçə il əvvəldə olduğu kimiGetdim kəndçilərlə mən də biçinə.
FaytonlarAvto-karvan içindənFaytonlar keçir hərdən.
Ocaqda şam ağacıOcaqda şam ağacıÇırtaçırt yanır, yanır.
TəpələrMənim təpələrə yazığım gəlir,Donqara dönüblər yerin belində,
DərinlikYadımdadır həyətimiz, o daş hovuz,Yay gələndə
Bir qağayı uçub getdiBir qağayı uçub getdiQanadları ağ,
Yaxşı ki...1**Yaxşı ki, dünyada qayğılarla bir
NənələrQocalıb əldən düşüb – əl çəlik, ayaq çəlik.Qucağına bir totuq nəvə alıb üstəlik.
FəsillərKim deyir dəyişəndə fəsillər bir-biriniOnların köhnə ildə rəddi, izi qalmayır?!
Birinci günŞalvarı dizədək, köynəyi dümağ,Çantası toxunur dabanlarına.
QartalAlim dostum Sadıq Murtuzayevə*İlisu, Beşbulaq, Şamil qalası,
Dost kədəriMən öz xislətimə çoxdan bələdəm,Onu nə qərinə, nə il dəyişdi.
Dəniz insandırMənə elə gəlir insandır dəniz,İnsanın səsi var onun səsində.
Bilirsən həyat nədir?Bilirsən həyat nədir?Həyat – məhək daşıdır!
Tarizən, çaldıqca qurtarmır yenəTarizən, çaldıqca qurtarmır yenə,Sinəndə nə qədər mahnı var sənin!
Adsız şeirlərimAd qoymuram sizə mənTəzə olmuş uşaqtək.
Qağayılar ağlayırdıO, səssiz ayrılıb yoldaşlarındanTanış xiyabanla sahilə gəldi.
BəlkəGecədən çox keçir,Yataq, əzizim,
Mən insanamMəndə sığar iki cahan,*mən bu cahana sığmazam.*
Günəşin səsiBiri haray salar,Elə sanar ki,
Kəndimizə gəldiyim günSalam, doğma kəndim, əziz oylaqlar,Görünür, könlümü sıxıb uzaqlar.
İnsan qüdrətiDeyirlər hər nə varsa – səma da, ay da, gün dəYaranıb ki, sınasın insan iradəsini.
ÇörəkTəzəcə şumlanan torpağın ətriMəst edir,
Yer qazılırYer qazılır,Bir binanın bünövrə yeri...
Tarix dərsiOğlum imtahandan kəsilib dünən,O yaxşı bilməyib tarix dərsini...
Muğanın qışıTəkcə dəniz deyil göyü əks edən,Sən bu gün Muğana sal güzarını.
Cənubun dərdiSüleyman Rüstəmə*Dedilər: köksünə xəncər saplanıb,