Алиага Кюрчайлы
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Ad qoymuram sizə mənTəzə olmuş uşaqtək.
Qağayılar ağlayırdıO, səssiz ayrılıb yoldaşlarındanTanış xiyabanla sahilə gəldi.
BəlkəGecədən çox keçir,Yataq, əzizim,
Mən insanamMəndə sığar iki cahan,*mən bu cahana sığmazam.*
Günəşin səsiBiri haray salar,Elə sanar ki,
İzlərDünən qarın üstündə mənGördüm ayaq izlərimi.
Kəndimizə gəldiyim günSalam, doğma kəndim, əziz oylaqlar,Görünür, könlümü sıxıb uzaqlar.
İnsan qüdrətiDeyirlər hər nə varsa – səma da, ay da, gün dəYaranıb ki, sınasın insan iradəsini.
ÇörəkTəzəcə şumlanan torpağın ətriMəst edir,
Yer qazılırYer qazılır,Bir binanın bünövrə yeri...
Tarix dərsiOğlum imtahandan kəsilib dünən,O yaxşı bilməyib tarix dərsini...
Fəxri xiyabanQalxıram yuxarı... Fəxri xiyaban,Cərgəylə düzülmüş məzar daşları!
Muğanın qışıTəkcə dəniz deyil göyü əks edən,Sən bu gün Muğana sal güzarını.
Cənubun dərdiSüleyman Rüstəmə*Dedilər: köksünə xəncər saplanıb,
Fillər də ağlayarDolaşıb yanımda öz adətinləAtılıb-düşürsən, oyun açırsan.
Yedək gəmisiDartınır arxada yedək gəmisi,Gedir sükançısı özündən qabaq.
Sənin saçlarınƏli Tudəyə*Saçların ağarır, seyr edirəm mən,
Oxu!(Rəşt radiosunda Azərbaycan musiqisini dinlərkən)*Gözlərim gözündən uzaq olsa da,
BütövlükYarımçıq bir havanı oxumaq istəyirəm,İstəyirəm yarımçıq bir badəni içəm mən.
Dörd əməliyyatUşaq əldə əlvan şara, göydə uçan qartalaBaxıb həsəd çəkən kimi mənə həsəd çəkirsən.
VurulmuşamVURULMUŞAM ürəyimdən – belə vurğu gözəldir.Qabaq-qənşər dayanmısan, tanıyırsan düşməni.
LivadiyaBudur sarı əncil, bu da qarası,Hələ heyvaya bax, nara bax, nara.
BülbüllərOxuyurlar,Nəğmələri
Dəniz sakit olandaDəniz sakit olandaSahilə gəldi uşaq.
Qatardan ayrılmış durnaQərib bir durnayam, ay dost, qatardan ayrı düşdüm mən,Qəfil güllə cüda saldı məni ulduzlu göylərdən.
Qar yağırGülür insanların üzü, ürəyi –Bakıya qar yağır.
Səmadan ağır-ağırSəmadan ağır-ağırDənizə yağış yağır.
Dənizdə nəğməÜfüqlər arxasındaGün batır, axşam düşür.
Rus qışı(lövhə)*Bizim cır alçanın gülləri kimi
NizamiBu hansı əsr idi, hansı qərinə?Torpaq köks ötürdü, yer parçalandı.