Мухаммед Хади · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Şe'rin, ədibin nasiyeyi-şə'şə'ədari,Dilsiz vətənin bir fəmi-ilhamnisari.
Zamanın məzhəkələrindənŞairlərə ithaf*Qəlp pula döndü həp ilhamımız,
Timsali-məlal, hüsni-məhzunDün gedirkən yolumda gördüm ki, –Bir gözəl hüzndari-möhnət idi.
Qanlı sətirlər və qaileyi-həyatHüseyn Rza bəradərimə*Hərbin yenə bir əjdəri-xunxarı dirildi,
Fəzilət sahibləriMustafa Sübhi bərədərimə*1
Aşiqi-giryan, cənani-xəndanA.Səhhət qardaşıma ithaf*1
Açıq və aydın düşüncələr“Parlaq yaz!” deyənlərə*Deyirsiniz mənə: “əş’arı gəl açıq söylə,
Tamaşayi-riqqətəngizDün bir kişi, varlı bir adəm, qürurkar;Vəchində kibrlər oluyordu şəramisar...
Bədbəxt kor çocuqKarpat xatirələrindən*Dünya üzünə gəldiyi hala iki ildir,
Əgər insaf ilə sorsan, həqiqətƏgər insaf ilə sorsan, həqiqət, –Deyil bu hal şayani-ədalət.
Bir iranlının lisanındanBu yük altındakı bir insandır,Milləti-dağidari-İrandır.
Birinci Dumanın iniqadı münasibətilə söylənmişdirOlub əfradi-millətdən bu gün təşkil bir məclis,Nə dadlı meyvəpərvərdir görün bustani-hürriyyət,
Biz nə haldayıqƏcanib qıldı hər bir karın itmam,Biz isək əski tasdır, əski həmmam.
Faciəyi-həyatımızdan bir pərdəMəzaci-xəlq olmuş münhərif mizani-səhhətdən,Təcavüz eyləmişdir hali-ümmət istiqamətdən.
Ah, kimsəsiz vətən!Ey ateşi-cəhalətə büryan olan vətən!Pirayeyi-ülumdən üryan olan vətən!
İnsan nə ilə mükərrəm olur| vikipediya_keçidi =| vikisitat_keçidi =
İranın hürriyyət qəhrəmanlarınaFəcri-zəfərdə gülüyor intibah,Tiği-fütuhat ilədir inşirah.
Təsviri-məhəbbət, yaxud vərəqi-eşqü məvəddətKönlüm cəhimi-eşq, zəbanim zəbanədir,Şe'rim odur ki, qəlbi yaxar, müriqanədir.
Ədvari-təcəddüd, əs'ari-inqilabTutmuş bütün əvalimi tufani-inqilab,Dəhhətnümuni-hövldür ümmani-inqilab.
Ümid səhneyi-tamaşayi-həyatın ruhudurMən bir günəşəm, yerdə əyandır ləmə’atım,Şe’rimdə parıldar duruyor çöhreyi-zatım.
Hüsni-qalib və hüzni-cazibHüznafərin şairimiz A.Şaiq bəradərimə*Keçən gün idi gəzirdim, sataşdı gözlərim, ah, –
Cəhalət zənciri və kor gözlü rəhbərZənciri-cəhl, məhbəsi-övham içində, ah, –Qalmışlara nasıl görünər fəcri-intibah?
Qış günlərində odlu fəğanlarHəmişə yaxşılıq baş verməli insan olanlardan,Yamanlıq sadir olmaz rəhbəri vicdan olanlardan.
Baharın ilhamları və ictimai rəmzlərTə'siri əyan olmadadır fəsli-baharın,Şad eyləyəcək dilləri əlhani həzarın.
Hər gülşəndən bir çiçəkNuhun nübüvvətin edər inkar əhli-cəhl,Gavə sitayiş etməyi ürfan hesab edər.
Saqiyə bir niyazi-ricaməndanəSaqi, ələ al cami-səfabəxşi-rəvani,Lütf eylə dəmadəm bizə ol ruhi-rəvani.
Rəhgüzari-mətbuatda lövheyi-şəfqət, yaxud üç zavallıNədir bu lövheyi-şəfqət ki, rəhguzardədir?Nədir o xətti-mihən səfheyi-üzardədir?
Məhbubeyi-ruh – Mənfureyi-ruh və mükalimələriMəhbubeyi-ruhFitrətən mən sevimli bir gözələm,
Bir işsizin qış düşüncələri"Ana dili gərəkdir" deyənlərəİştə bir yoxsul... oyləcə düşünür:
Hərbi-müsəlləs, yaxud cəngi-seahəngDəryada hərb, yerdə də hərb, asimanda hərb,Ey aləmin ilahi, nədir bunca hərbü zərb?