Габиб Сахир · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Söylə, Tanrı, bu boş qalan yollardan,Gecə vaxtı kimlər keçdi, kim qaldı?
Son sözNə söyüd kölgəsi altında, nə çay nəzdində,Nə yaşıl bağlar içində, məni basdırma, sakın!
Yoldan kənarYoldan kənar, düzənlikdə,Bir az uzaq çay boyunca
1945-ci ildəSöndü qanlı şəfəqlərin, keçdi sakit bir gecə,Dəyişildi bir gecədə bu dünyanın səfhəsi?
Axşam çağıdırCəvahir oldumsa,Kimsə almadı,
Zamanın sirriYenə gövərdi ot,Sarı gül açdı.
Həyatdır axar çeşməHəyatdır axar çeşmə,Yetər ah, dastan demə!
Həyatın yükü ağırdır, ağırQaranlıq çökübdür, qar, yağış yağırHəyatın yükü ah, ağırdır, ağır.
Yayİsti düşmüş, yaydır günlər uzanıb,Su azalıb, çayır çəmənlər yanıb.
Yurd mahnısıBir yerdə savaş qopsa da,Bir yerdə barışdı.
Qar yağıb üstüməQar yağıb üstümə, qara ağacamƏsməyincə yellər, qarlar tökülməz.
QaraçılarSiz çöllərdə, biz şəhərdə çürüdük,Deyin görüm, macarmısız, yoxsa türk?
Gecənin səsiTitrədir çırağı yelin nəfəsi,Ucalır bağlardan gecənin səsi.
Kəndimizdə olub keçənlər“Heydərbaba” şairinə*Axşamüstü dağlar bənəg-bənəgdir,
Keçən xatirələrKeçən xatirələr yanar od kimi,Könlümü yandırar, yanıram hər gün.
Ey qəmərSən hər gecə, o qəmli meşələrin ardından,Həkimanə baxışla, dünyalara baxırsan...
Dalğalar qabarmışXatirət dəftərindən*Dalğalar qabarmış, açılmış güllər,
Yol ver keçimTökülsün suların üzünə,Ağaclardan qopan yarpaqlar,
Son gecəAy işığı öpür suları... Sular,Soyuq bir gülüşlə uzaqlaşırlar.
Məktəb xatirələriO günlər ki, gün buludu sökərdi,Yel yollara badam gülü tökərdi,
Gecə keçmiş yarıdanGecə keçmiş yarıdan gözüm yolda... yollarda,Bu qaranlıq gecədə nə gedən var, nə gələn.
Şair ŞəhriyaraMəscidə gedərkən*Dam-divarı qar hörübdür
Muğanda quraqlıqI**Muğanda düşdü quraqlıq, çayır, çəmən yandı,
Kimlər sevinirDan yeri ölkəsin atəşdə yaxanAl Yunanıstanda deyirlər qan-qan!
“Sazımın sözü” şairinəI**Sən ey əziz Qaraçorlu,
Anəmlə bərabərBu şeir İstanbul türkcəsilə yazılmışdır*Anəm bana söylərdi, qaranlıq gecələrdə,
Gecələrin nəğməsiTitrədir gecənin mərmuz əlləriAtlas pərdələrin saçaqlarını.
Çöl çiçəyiBir keçən buludun, göz yaşlarını,Qana-qana içib, açılan çiçək.
Əsir ellərin şairiyəmBinəhayət bu göyün altındaBizə bir qübbeyi-füruzə də yoq.
Payızın ilk günləriSarmaşıqlar titrərkən sərin sular başında,Tək-tək düşər onların saralmış yarpaqları,