Медина Гюльгюн
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Yenə dağlar dumanlardan üzə çıxır,Çəmənlərdə yaşıl otlar dizə çıxır.
Dənizə pul atırlarGedirəm, razıyam məhəbbətindən,Dosta hörmətindən, səxavətindən.
Nazı artır güllərinDağ başına duman gəlsə danışma,Dağ başından bir gün duman düşər bil.
QayıtdınCanım, gözüm, nə yaxşı ki, qayıtdın,Nə yaxşı ki, bu yollara düşdü gün.
İndiDağıldı cəlalı üzü boz qışın,Yazın taxta çıxan vaxtıdı indi.
Nəğmələrimin ünvanıMənim təzə nəğməminÜnvanını soran kəs,
Arzularım, ümidlərimÖmrüm payız ilə, qış arasında,Yol saldım dağ ilə, daş arasında.
Əs, ey yaz küləyiNə ola, dönəydim ötən illərə,Nə ola, qalxaydım dağlara bir də.
Birlik istəyirəmBir gülşən istəyirəm,Çiçəkləri təzə, tər-
TəbrizimSəni neçə-neçə nəğməkar ötdü,Sazında, sözündə, Təbrizim mənim.
Ağ badam çiçəkləriTəbrizdə badam ağacları çox*Borana düşdü yenə,
Təbrizi görməyincəKönlümdə tufan olar,Könlüm boşalar, dolar,
İlk yurdum, ilk nəğməmFikrim yolda, qərar tuta bilmirəm,Ötən günü heç unuda bilmirəm.
Sevincim, umudumŞiblinin laləsində,Qızıl piyaləsində,
Sevinc yaşlarıBudaqlardaşeh parlayır
Qəlbim o günləri unudan deyilMənə sevgimizdən bir həzin nəğmə,Bir də tənha söyüd yadigar qaldı.
Göy gölSən yaşıl dağlardan, sulu dağlardanAxdın damcı-damcı torpağa, Göygöl.
Bacarsan...Bacarsan baharı əylə,Payz özü gələcəkdir.
Bağların bar vaxtı gəlYazda gələ bilmədin,Bağların bar vaxtı gəl.
Torpağın ürək döyüntüsüQış qaraldı, axşam qəribliyi çökdü sinəmə,Kövrəldim yaman.
Qızlar gəlin köçürlərQızlar bir-bir uçurlar,Tələsin, oğlanlarım.
Ayrılıq əlindən sözlüyəm yenəAyrılıq əlindən sözlüyəm yenə,Könlüm haray eylər, ay ellər, ellər.
İllər yaman tələsdiSaçlarıma ağ cığırlar salmağa,Günlər, aylar, illər yaman tələsdi.
Yaşıllandı biçənəklərBaharın tər nəfəsindəGüllər xoş gəldi, xoş gəldi.
Lalələrin bağrı yandı...Yol üstündə gəlin söyüd boylandı,Hörükləri qızıl zərə boyandı.
Sizi deyib yaşaramYaşaya bilmirəmSizsiz bircə an belə,
Dünyamızın sabahıYer üzündə insan qalacaq, –Qurub, yaradan insan.
Mənim gözlərimlə baxın BakıyaEyvanım Bakıya açılır mənim,Eyvanım bir görüş yerinə bənzər.
Çinar olaydı xitabat kürsümüz45-ci il idi,Bahar qoxulu,
GələcəyəmSəhər-səhər ötən bülbül,Dinlə məni bir sən, bülbül.