Мамед Исмаил · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Payızda baharın yolunu tutdun,Çiçəklər bitəcək içindən garın.
Eyfel qülləsiEyfel qülləsimi zirvəsi vaxtınBir vaxt ki, bir əsir ondan uzaqsan.
Ey göyərçinEy göyərçin nə gəzirsənpəncərəmin önündə?
Ata şəkliDemiryol vağzalı...Qatar ayağıArada sükuta sepelenen qar.
Mənzil başındaQırxıncı illərin qədəmi ağır...Yerə çınqı düşdü...
Adı batmışBir az payızın sonu,Və...sonra bütün qışı.
O dərdini açmaz sizəO, dərdini açmaz sizə,Özünədi hər sualı.
Qəm döyən qapılarAna bətni, ya məzarHəyatın sərhədləri
Ona nə ad yaraşırO, kimdi,və sairəAtəşi tükənən muğ :
İlahi bir ziddiyət...Yaşadıb ilahi bir ziddiyətiBir boğaz yaranır iki axından.
Boğazdan keçən gəmilər...Kim sənin bəxtini gürbətə yazdı,Vətənmi istədi, vaxtmı dışlayır?
Qılınca baxa-baxaAtın belində yara,dəvənin belində fır
Adaşım, bu tarix təkrar olunduŞair Məhəmməd Hadi’yə*Adaşım, bu tarix təkrar olundu
Xan əsgər...Bu Vətənın nəyi var azı-çoxu döyüşər,Dağı, daşı, torpağı, varı, yoxu döyüşər.
Hər sözün doğrusuQovuldum yad çıxan səs kimi xordan,Daldan “nə işin var?” sorğusu gəldi.
Vətənin bütün yollarıSevinçlər gendən keçdilər,Ardınca əski yasların.
Om-mani-pad-mexumGöyün günəşi, ayı göz dikər Himalaya,Qədərin nəzərindən qum olar qədim qaya..
Bu, mənəm...Bu mənəm a kəndim, tanımadınmı?Bu həmin Məmməddir—
O hansı məsəldirO hansı məsəldir:“Aləmi bəzər...”
Oğuz hələ yuxudadır...Su pərisi, su pərisi,Bu çoban şəhvət hərisi...
Mən gələndəMən gələndə böyüklüyüRuhumla birdi.
Qədim bir Türk çadırıÖmrüm bir yanıq kösöydüQalıb xatirə çağları.
İki sahil yaxasıBurası DardanelinKeçilməz dar boğazı.
Səndə var olmaq üçün…Yarpaq, sən də budaqdanSolub qürbətə düşdün.
Ay buludNə ağzına su almısan?Bir cavabsız sualmısan?
Getməyə bir yerin olaÖlümü kimsə sevməzdi,Şairlər yazmadan öncə.
Qəbir yeriYaz olar, yarpaqlar yoxdan var olar,Tanrının kölgəsi düşər üstünə.
Bu necə qısmət imiş....Bu necə qısmət imişBu necə vədə gəldim.
Yön ki düşdü qərib eləQocanın əziz ruhuna*Varlığına od calanır
Bura haradıI..Hayanda ayaqla torpaq görüşür,