Сабир Рустамханлы · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Bu bağda çiçəklər açardı,Yerinə şəhid məzarları əkilib.
HeyifBu ulu millətin qanı müqəddəs,Qılıncı müqəddəs, qanı müqəddəs
YadlıqNə zaman başlandı ögeylik axı,Özgənin arxına axanlar ilə.
SözSöz ki ucuzlaşıb dəyərdən düşürElə bil bir igid yəhərdən düşür.
GileyGiley xəstəliyi bürüyüb bizi,Bu boyda məmləkət giley içində.
AnamDağların başında, qəm dumanındaSirrinə sığınan qalaça – anam.
Ölüm – görüşDünyanın üstündən keçdim sel təki,Bilmirəm irəli, bilmirəm geri.
Məğlubiyyətzarafatla*Tufanı səngiyib dava-dalaşın,
EhramMənbu gün
Niyə...Sən ki, o yolları son dəfə keçdinNiyə daş olmadın, ayağım, niyə?
Üzünə vurmazGünəş işığını əndərər yerə,Cücərən otların üzünə vurmaz.
Özün bilirsənÖzün bilirsən ki, mənim kimimsən,Uzaq mənzillərə üzən gəmimsən.
YapışmazKülüng çaldın, könlüm qaldı virana,Sınan sındı o bir daha yapışmaz,
DağlarZirvədən yol salıb ordan aşmadım,Qorxdum əhdimizi pozarsan, dağlar.
YollarımBir ucu dənizdə, bir ucu göydəTorpaqdan Allaha çatan yollarım.
AğlaAğla, ürəyim, ağla,Ağrın qaldı özünə.
Sözünmü qalmışMənimlə ortada söz güləşdirmə,Haqdan danışmağa sözünmü qalmış?
SınmaQəm ürəyi üşüdür,Qəmi göylər eşidir,
AyrılıqAyrılığa nə var ki,Bir acı söz, ayrılıq.
DaşBir gün uçub töküləcəkBaşımıza göyün daşı.
GetməAl məni qollarına,Sal məni yollarına,
SoyuyurDostlar süfrəsində soyuyur sözlər,Qaynar qazanlarda xörək soyuyur.
ÇıxırXırda gölməçəni xırda burulğanQaldırır, astarı üzünə çıxır.
MərhəmətMərhəmət umuruq özgələrindən,Ələ baxan olub bu boyda Vətən!
BakıMəmməd Araza*Gözü oyun gəzir, eyş-işrət gəzir,
UnutmaBu dünyada hər kəsin öz kökü var,Kökdən qopan, Allahı da danacaq.
DözümAllah, dərgahından mənə səbr ver,Qatillər yemləyən hər günə dözüm.
TəklikÇiçəklərin gözündə quruyur son damla yaş,Buludlar göy üzünü qaraldır yavaş-yavaş,
BədahətənNaxçıvandan Hüseyn Cavidin məqbərəsinin açılışından qayıdarkən təyyarədə bu münasibətlə hərə bir bənd deməliydi. Mən də dedim:*Ulu Turan – ulu niyyət
KöçmərəmMən bu yurdun boz sərçəsi olmuşam,Lap cənnətdən vədə gələ, köçmərəm!