Сабир Рустамханлы · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Səni candan sevirəmsə,Kölən kimi baxma mənə!
Bu gecəBu od qismətini daşımaq çətin,Bu ruh həsrətini yaşamaq çətin,
Savaş şeriÜrəyim bərkiyibdi, nə eşq bilir, nə həsrət,Nə ayrılıq, nə görüş, nə gərəksiz mərhəmət,
Tanrıya qovuşmaqBakının siyasət burulğanındanQopub ürəyimlə qaldım baş-başa.
Şəhriyarın xatirəsinəBaşqa bir yolum qalmır-varıb, çıxıb getməkdən,Düşmənlərin yerinə dostları göynətməkdən.
İllər ayrıcındaİllər ayrıcında, vaxt ayrıcında,Tale ayrıcında, baxt ayrıcında
Qaraçay analarıDünyanı tapşırın Qaraçay analarınaNaxış-naxış, ilmə-ilmə
Dərd diliBu dildə anlaşırlaruzaq-uzaq ulduzlar,
Məmməd AslanaHər gülün önündə ay diz çökənim,O güldən, çiçəkdən nə istəyirsən?
Baş daşıYaxınlar yaxından yanıb yaxılır,Fikrimi dünyanın o başı çəkir.
Niyə qorxurBaşlayandan doğru deyib, doğru yazıbsaBu söz, yazı sınağından dil niyə qorxur?
Əbədi sevdaBunlar...Bir həyətlik dincliyi uca tutarlar
Bu sənsən, inanSıxıcı günlərin soyuğu bitdi,Ruhuma əl çəkdi ilıq bir səhər,
Yaşını deməTənziləyə*Ad günün mübarək sevncim, dərdim
Həyat səs imişDut... dut... dut...Telefonun o başında
Nə varŞaxta gəzir şahlıq quşuBu soyuq qanlarda nə var?
İsa HəbibəyliyəBu çalışan əlimiz, bu danışan dilimizBu dağılan yuvamız, bu dözümlü elimiz,
Halımı sormaEldar Mansurov bəstələyib*Nəyi itirmişdim, nəyi qazandım,
Tanrı ışığıBir kökümüz doğudadı,Bir kökümüz günbatanda
Kəndimizin qızlarınaƏbəs yerə məndən uzaq gəzirsiniz,Əbəs yerə utanırsınız məndən belə!
Bir qarış vətən torpağıDüşmən kəsdi qapınıağır şərtləri ilə...
Bu cavan yaşımda...Bu cavan yaşında stol dalında,Qoymayım, kişilər qocala bilər.
Salam, Gəncə qapısıKutaisi yaxınlığındakı Gelati monastırında*qədim Gəncə qapısını gördüm...*
Gərək biz bacaraqGərək biz bacaraq qurban verməyi,Bacaraq od tutub alışmağı da.
Boş qalmış yuvalara dəyməyinDəyməyin bu boş qalmışyuvalara, dəyməyin...
At haqqında iki əfsanə1. Kəhər at və səadətAla-toran örüşlərə çıxıb birinci
Qocalar payızda taxıl əkərdiQocalar şum üçün qayğı çəkərdi –Hələ əllərindən düşməmiş oraq.
Sağ ol, ana dilim!Ana dilim! Səni allahların, göylərdən gələn kişilərin, işıqdan doğulan adamların müqəddəs dili, alpların-ərənlərin qəhrəman dili, bayrağının işığına dünyanı toplayanların fateh dili, nəhayət ölkələr dolaşan mühacirlərin didərgin dili adlandırırblar! Əmr etmək, hökm vermək üçün yaradılmış hakimiyyət; ordu, yürüş dili deyiblər sənə! Şaman dualarında təbiətin, yerin-göyün səsisən! Qayaların üstündə qaya kimi sərt bir millətin andısan. Dədə Qorqud boylarında dağlarımızın gül-çiçək dənizi kimi min rənglisən! Nəsiminin harayında üsyansan, ildırımsan! Füzulinin pıçıltısında dünyanın ən böyük qəm yüküsən!.. Mənim həsrətimdə gələcəyə ümidsən...*Yollarım sınandı yad ölkələrdə,
Yurdumun ən gözəl nəğməsiYurdumun ən gözəl nəğməsi – öndə,Hələ yazılmamış, oxunmamışdır.
Açılan yolların mahnımıYollar açılacaq bir gün, bilirəm!Yollar göyərəcək cavan meynətək