Сабир Рустамханлы
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Sənin bu ilahi gözəlliyinə,Dünya min illərdi baxır heyrətlə.
Ölümsüz zəhmətDünyanın ən kasıb bir evindənəm,Yoxsulluq, varlılıq sındırmaz məni.
Günəşin köməkçisiBakıDünyaların sirrini
Nazim Hikmət yoluƏgər insan öləndə ömür başa çatırsa,dayanırsa hərəkət
Ayrılığın dilini öyrənirəmÇiçəklər baharın dilini öyrənir,arılar çiçəklərin.
Cavad xanZaman üzgüçü kimi çəkibmiş nəfəsini Yüz ili yüzlük kimi xırdalamaq istəmir. Əfsanəyə bənzəyən həqiqətdir keçmişim. Mütilər bu keçmişi qurdalamaq istəmir...*Tarix adlı bir güzgüdə
Ölən qorxumuzSumqayıt yeniyetmələrinə*Şükür!
Bir gün mən də gedəcəyəmƏbədilik qalan yoxdu,Bir gün mən də gedəcəyəm.
Allah bu millətdən nə əsirgəyibAllah bu millətdən nə əsirgəyib?Yerin nəfəsiylə yanan odu var.
Bir çibin vızıltısıGör kimdi dınqıldadanbağladığım bu tarı,
2. İki ürəkləDağlardan dünyaya boylananminarəli köylərinlə
Vətən mənə əl elədiDünya gəzdim, yüz-yüz şəhər dolandım,Bir tüstülü rxağından doymadım.
Axır ki, həsrətin soyuyub oduAxır ki, həsrətin soyuyub odu,Ayrılmaq istəyi görüşməkdən çox.
Ayır biziYurdun sərvətini talayan alçaq!Onsuz da erməni talayır bizi.
Məni niyə buraxdınHardan gəlib yetişdi?Söydüm bu namərd vaxtı.
Ölüm mədhiyyəçiləriYurdu yağmalananyıxılan, duran.
Tanrıya qovuşmaqBakının siyasət burulğanındanQopub ürəyimlə qaldım baş-başa.
Kəndimizin qızlarınaƏbəs yerə məndən uzaq gəzirsiniz,Əbəs yerə utanırsınız məndən belə!
Bir qarış vətən torpağıDüşmən kəsdi qapınıağır şərtləri ilə...
Anaya məktubƏziz ana, nə zaman ki,Mənim işim tərs gələrdi –
Şairlik nəyimə gərəkdir mənim?Şairlik nəyimə gərəkdir mənim? –Şerdə təsəlli aramaq üçün!
Səttar Bəhlulzadə küçəsi haqqında şəhər sovetinə açıq məktubGeniş, rahat, işıqlıfilankəs küçəsindən
Qocalar payızda taxıl əkərdiQocalar şum üçün qayğı çəkərdi –Hələ əllərindən düşməmiş oraq.
Ruhumuz sərhədsiz olduğu üçünBu vətən deyilən dünyam sirlidi,Bir paytaxtı sevinc, bir paytaxtı qəm.
Yığıblar üzümüzüÇingiz Əlioğlu və Nüsrət Kəsəmənliyə*Qaymaq bağlayan kimi
Bir gün dodağımda qırıldı sözümBir gün dodağımda qırıldı sözüm,Qaldım bir kəlmənin əlində əsir.
Gündüzüm gözləyirO körpə əlləri mənim gör nəyim, –İstidə yelpiyim, qışda köynəyim...
Polşadan bir yarpaqJurnalist Beata Karçevska əzəmətli Mazovesk*qalasının üstündən öz evlərini göstərdi. Alma*
Min illərin həsrətiƏlin toxunan kimiRuhumdan baş qaldırır
Üzü sənə yaşayıramÇaylar üzü dənizə boy atır,Çiçəklər üzü günəşə.