Сабир Рустамханлы
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Mənbu gün
TorpaqdadırBir pərdəyəm tardan gizli,Bir istəyəm yardan gizli...
Yoxuşa doğruBir günün altında günümüz ayrı,Bir qəm harayında ünümüz ayrı,
Payızla birgəDurnalar könlümdən uçan həvəsdi,Yenə bu gethaget səbrimi kəsdi,
Mən sarvanamMən sarvanam – yol gedirəm,Karvanıma hürənə bax!
AğlaAğla, ürəyim, ağla,Ağrın qaldı özünə.
Sözünmü qalmışMənimlə ortada söz güləşdirmə,Haqdan danışmağa sözünmü qalmış?
Mənə qalanKimi yerdən qaldırdımsaDurub məni yerə vurdu.
Tapşır məniRuhumda bir sızıltı var,Yağı soyar, zaman talar,
Bu gecəBu od qismətini daşımaq çətin,Bu ruh həsrətini yaşamaq çətin,
BakıMəmməd Araza*Gözü oyun gəzir, eyş-işrət gəzir,
Dərd diliBu dildə anlaşırlaruzaq-uzaq ulduzlar,
Yatmış vicdanlarHardan gəlir bu zəhər,bu nifrət hardan yağır,
Qopsun millətdənBu bizim Naxçıvan, bu bizim Muğan,Bu bizim Qarabağ, bu bizim Şirvan,
DözümAllah, dərgahından mənə səbr ver,Qatillər yemləyən hər günə dözüm.
TəklikÇiçəklərin gözündə quruyur son damla yaş,Buludlar göy üzünü qaraldır yavaş-yavaş,
Baş daşıYaxınlar yaxından yanıb yaxılır,Fikrimi dünyanın o başı çəkir.
Əbədi sevdaBunlar...Bir həyətlik dincliyi uca tutarlar
Bu sənsən, inanSıxıcı günlərin soyuğu bitdi,Ruhuma əl çəkdi ilıq bir səhər,
Həyat səs imişDut... dut... dut...Telefonun o başında
BədahətənNaxçıvandan Hüseyn Cavidin məqbərəsinin açılışından qayıdarkən təyyarədə bu münasibətlə hərə bir bənd deməliydi. Mən də dedim:*Ulu Turan – ulu niyyət
Nə varŞaxta gəzir şahlıq quşuBu soyuq qanlarda nə var?
MillətəmÇəkil torpağımdan, ey yağı düşmən,Mən şeytan ümidin üzən millətəm.
Halımı sormaEldar Mansurov bəstələyib*Nəyi itirmişdim, nəyi qazandım,
Zirvənin dərdiGecələr dağları duman alandaGecələr zülmətdə
Tanımaq istəsənGəl tutub əl-ələ qaçaq bu gündənQayıdaq
YollarımızAzərbaycan yollarının ilqarı dönməz,Qanadlanıb bir oymaqdan
Müqəddəs adətlərMüqəddəs adətlər ucaldır məni,Mən onun eşqiylə yaşayam gərək.
RəqqasəSən ortada ağ şam kimi yanırdın,İşığına axışırdı alqışlar.
Məni sevirsənsəDüşünsək, düz gəlməz sözünün çoxu,Ocaqsız bir evdə necə köz olar?