Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Könlüm nəsibi çün ki, bəla qıldı yarədən,Tabi-bəla gətürmədi, can çıxdı arədən.
Taxtkahi-CəmBir qəm sarayı möhnət imiş taxtkahi-Cəm.Həp əski uyqusunda durur kişvəri-Əcəm.
AğlaramSəni xəstə gördüm qəlbim qan oldu,Ayıl bu qəflətdən, ellər, ağlaram.
Səadətnamə, 24رفت یک روز ابلهی نادانپیش خواجه محمد کُجُجان
TavaSübh tezdən asılıbsan ocağa,Nə olar, ar edib bişəsən, tava.
OlaHər yetən gözələ “gözəl” demərəm,Gözəldə gərəkdi işvə-naz ola.
Стихотворение 51بلبلی شیفته میگفت به گلکه جمال تو چراغ چمن است
ƏləkMetroda bir qarı əlində ələk aparırdı...*Ay nənəcan, hardan aldın
Bəxtiyarlıqİki əl örtdü gözlərimi.Söndü işığı dünyanın.
Xəndeyi-zəfərMat olan məhcub olur bazicəyi-şətrəncdə,Qalibiyyət kimdə qalsa, nəş'eyab olmaşdadır.
Кыта 32مخور غصّۀ بیش و کم در جهانکه تا بنگری بیش و کم فوت شد
Газель 40گذشت عهد نبوت و رسید دور ولایتنماند حاجت امت بمعجزات و بآیت
Sevməsəydim səni mənİnanmadın sözümə,Bir gülmədin üzümə.
NəsimiNəğmə*Göz yaşının qəzəb odu,
Bu sürati, filməsəl, bir dilbəri canan dururBu sürahi, filməsəl, bir dilbəri canan durur,Rahi-ruhəfza anın içində nazik can durur.
Ay ötür, gün keçirDövlət duma yaxınlaşır. Camaat da hazırlaşır, hökumət də hazırlaşır. Hökumət hazırlaşır ki, görsün elə bir duma qayıra bilərmi ki, axırda camaatı öz zurnası ilə oynatsın.Camaat dəxi bu kələyi duyub əlləşir ki, görsün bir elə duma qura bilərmi ki, hökuməti zurnasına oynatsın…. Axırda kim çalıb, kim oynayacaq, onu allah bilir.
OlacaqsanVarsa hünərin cəhd elə ərbabi-fəsad ol!Min fitnə törət, şan qazan, sahibi-ad ol!
Тюркское стихотворение 30سیزلاییر احوالیما صوبحه قدر تاریم منیمتکجه تاریم دیر قارا گونلرده غمخواریم منیم
Dünyamı, mənmi?Uşaqlıq şəklimə hey baxıram mən,İllər xəyalımdan süzülüb keçir.
Gözəlliyə səyahətMöhtəşəm görünür qarlı Dəli dağ –Qartallar qalası, çoban oylağı.
Qara xəbərEy qare! Məqaləmin sərlövhəsi nəzərinizə çarpdıqda bir müsibət xəbəri olduğunu, yəqin ki, biləcəksən. Və lakin hansı böyük bir nemətin millətdən fövtə getdiyini duymamış isən, qoy deyim: qəzetləri, jurnalları oxuduqda o həvəslə oxuduğun gözəl-gözəl şeirlər, şirin-şirin məzmunlar, duzlu-duzlu sözlər ki, bir anda səni həm ağladıb, həm güldürürdü – onları daha bir də görməzsən. Zira onların nazimi, onların mübdəi, onların müxtərei olan sevgili, əziz şairimiz Sabir əfəndi əlimizdən getdi!Yalnız bir istəkli rəfiq, mehriban dost itirdiyimdən bu qədər mütəəssir deyiləm. Bir böyük millət bir qiymətli şair itirdiyindən kədərim bilmüzaəfdir. Sabirin vəfatı millət üçün bir ziyani-əbədidir, bir zərbeyi-fəlakətdir ki, onun ağrısını millət öz vücudunda hələ sonralar dərk edəcəkdir. Biz indilik buralarını danışası deyilik. Əlhal Sabirə bir qədər ağlamaq istəyirəm, ey qare! Sözümü mövqesiz görüb də mənə sərzəniş etmə. O böyük şairə, o istəkli, əziz rəfiqimə xitabən qələmin hissiyyatını bəyan etməkdən keçməm deyirəm:
ÇəkmişəmŞəkər**Xoş gəldin bu bağa, Novrəs İmanım,
Pərim gəlsinNə əcəb sevdaya düşdüm,Deyin bundan Pərim gəlsin!
Ağ libasdaFransız rəvayəti*Üzündə buludlanan kədəri qovdu ana,
Hekayəti xırsi-quldurbasanДействующия лица:УЧАСТКОВЫЙ ЗАСЕДАТЕЛЬ.
Mənim eşqimNə ağırdır mənim eşqim, nə ağır,Bu ağır siqləti çəkməz divlər.
Alqış deyimAlqış deyim bu torpağın nemətinə,Elin halal qismətinə alqış deyim.
Ən böyük gəmiNeft daşlarıyada salır
DanışacağamBir qadın dərdi qalana qədər dünyada,Danışacağam.
Sənin üçünYağış gələr, səpələr,Ay sürüş olar, təpələr.