Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Baharın ilk günləriydi,Torpaq nəğmə deyirdi.
TaleYanında baldızı, nəzarətçisi,boynunda, qolunda qiymətli daşlar!
Dost yolu bağlandı, ümid kəsildiDost yolu bağlandı, ümid kəsildiQasidin dəmbədəm kitabətindən.
Mənim atamHələ gəncliyindən alnı qırışdı,Saçını ağarmış tellər bəzərdi.
Канз аль-хакайик, глава 11ز بعد او دگر رکن جهاد استکه صاحب شرع اندر دین نهاد است
Tək-təkBir şəyird ki, ustadına kəm baxar,Mövlam etsin ona nasağı tək-tək.
Baş endirirƏləstidən «bəli» deyənSübhana baş endirir.
Qiyamətmi qoparXalq oyandı, biz hələ yatsaq, qiyamətmi qopar?Kef edib, meymun-zad oynatsaq, qiyamətmi qopar?
Ordan-burdan 109Bəzi rəfiqlərim, məndən çox artıq təvəqqe etdilər ki, yenə onlara dumanın məclislərindən ikinci dəfə bir nümunə göstərim ki, lap yaxşı olsun. Yəni lap yaxşı qansınlar ki, görək dumada nə var, nə yox və bu işlərin axırı nə tövr olacaqdır. Mən də razı oldum və qəzetələrdən axtarıb, dumanın mayın 4-də olan məclisini tapdım. Gördüm ki, bizim müsəlman vəkillərindən də orada danışan olubdur.İndi dumanın bax, məclisi bu cür olubdur ki, onu burada müfəssələn sizə nağıl edəcəyəm. Hərgah işdir mənə inanan olmazsa, “İrşadı”n bugünkü teleqraflarını oxuya bilərlər.
Yar əlindədiCan yığışıb boğazıma yetişib,Dərmanım alagöz yar əlindədi.
KöçmərəmMən bu yurdun boz sərçəsi olmuşam,Lap cənnətdən vədə gələ, köçmərəm!
Стихотворение 11وقت سحر، به آینهای گفت شانهایکاوخ! فلک چه کجرو و گیتی چه تندخوست
Sən içgəc badeyi-gülgun mana candan xəbər qalmazSən içgəc badeyi-gülgun mana candan xəbər qalmaz,Xumari gözlərün baxgəc həyatımdan əsər qalmaz.
Ареф-наме, глава 5بیا گویم برایت داستانیکه تا تأثیرِ چادر را بدانی
Рубаи 25چون دانستی که از کجا آمده اییا کیت فرستاد و چرا آمده ای
İkinci pərdəƏrtoğrulun evi. Havuzlu, ağaclı, çiçəkli bir bağça... İlk baharın son günləri, gündüz.*İ l c a y (balkona çıqar, çiçəkləri sulamaqda olan xidmətçiyə). Bana baq, Ərtoğrul nerədə?
Lövheyi-baharKitabi-təbiətdən bir vərəq*Xürrəm olur bahar görəndə xüramini,
BəxtiyarKülək qarı səpələr, Bəxtiyar!Ağ geyinib təpələr, Bəxtiyar!
Тюркское стихотворение 16بیر گون آغیز قالی بوشبیر گون دُولی داد اُولار
MünəcatƏsirgəsin Tanrım yabançı gözdənBizim eldə məbədinin daşını!
CavanCavan otağında gəzib öz özünə fikirləşirdi. Zehni dairəsi, cəmi kainata yayılmışdı: istərdi ağlını təbii məhdudiyyətdən qurtarıb hər şeyi bilsin; intihasız yerləri işıqlandırıb təbiətin dərin-dərin sirlərinə agah olsun. Cavan öz özünə fikir edirdi:– Bir şey bir şeyi xalq edər, bəs o bir şeyi kim yaradar?
Batabat bulağıBulaqların bir səmtədir axarı,“Salvartı”nın xoş görünür baxarı,
Hekayəti xırsi-quldurbasanДействующия лица:УЧАСТКОВЫЙ ЗАСЕДАТЕЛЬ.
Heyrət!"Heyrət, eybüt!"dedi dünyaya qələm
Orucluğun proqrammasıGəldi yenə orucluqMeydanə, ay can, ay can!
Ey həq əhli, sən sənin cismində beytullahi görEy həq əhli, sən sənin cismində beytullahi gör,Xancarü əzm eyləsən lövhində ərşüllahi gör.
Göy göl mənzərələri1. Gecə**Bu gecənin möhtəşəm, sirli bir aləmi var,
Ağ libasdaFransız rəvayəti*Üzündə buludlanan kədəri qovdu ana,
Bir lövhəİştə səksən yaşında beli bükük bir qadınAylar, illər bilmədən qırmış qolun, qanadın.
Mütrüb dəftəri“Qasım əmi, dur qapını cəftələ; Qorxuram adın yazıla dəftərə”.*Qasım əmi kənddə birinci şəxs idi. Neçə il yüzbaşılıq edib, axırda bir nəfər onun üstünə şər atıb ki, guya Qasım yüzbaşı rüşvətxordur. O səbəbə möhürünü və zəncirini alıblar. O da öz haqqında bu zülmü görüb acıqla götürüb bir üç yüz təbəqə ağ kağıza möhür basıb. İndi də o kağızlardan düşəndə təbəqəsini üç manatdan, beş manatdan satır. O kağızları alanlar, onların üstündə onun-bunun adına köhnə tarixlə veksildən, icarənamədənfilandan yazırlar... Mətləbdən uzaq düşdük.