Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Sazı səksəndə ögrənən idbar,Bir də anı qiyamət olsa çalar.
Кыта 61ای آنکه همیشه دل تو رادی جویدطبع تو همه گرد در رادی پوید
GözəlimGözlərin könlümə biganə kəsilmiş gözəlim,Yarışırsan qara sevdalı bir şairləmi sən?!
Мулямма 45غرب الشمس والهوی سکنیو سهیل بدا من الیمن
Əcaib əsərƏsər var ki, bilmirsən nə ad verəsən ona,Oxumaq mümkün deyil, min yol varaqlasan da.
Əhsən, əhsən!Derlər, düşübdü İran səhmanə, əhsən, əhsən!Əhsəntü barəkallah İranə, əhsən, əhsən!
Dəvə və siçanBir dəvə qatarından ayrılıb çöldə tək qalmışdı, iştaha ilə qanqal yeyirdi. Bu aralıq bir siçan yuvasından çıxmaq istərkən dəvəni gördü. Əvvəlcə qorxub çəkildi. Sonra bir müddət durub o zorba heyvana heyrətlə tamaşa etdi. Bir az ürəklənib yaxın gəldi, dəvənin boynuna bağlanmış kəndirlə oynamağa başladı. Sonra kəndiri tutub çəkdi. Dəvə yerindən hərəkət etdi. Dəvə hərəkət etdikcə siçan ipi dartıb çəkdi. Siçan getdikcə dəvə də itaət edib onun ardınca gedirdi. Siçan özözünə lovğalandı: “Sən bu siçan bəydə hünərə və igidliyə bax, bu zorbalıqda heyvanı çəkib aparıram”. Dəvə eşidib dinməli.Onlar gəlib bir çaya çatdılar. Siçan dayandı, bir çaya baxdı, bir də dəvəyə. Dəvə dedi:
Рубаи 129زلفین تو سی زنگی و هر سی مستانسی مستانند خفته در سیمستان
Газель 18بهار آمد که گلشن بوی آن گلپیرهن گیردسراپای چمن را باز در مشک ختن گیرد
Bir dəstə gülИранец говорит: «Я правде рад всегда».Османец: «Мой народ свободе брат всегда».
Лаали-манзуме, глава 16برادر بیتو در چشمم جهان تنگست مینالمفلک را بیسبب با من سر جنگست مینالم
Газель 58دردمندان را ز بوی دوست درمان میرسدمژدۀ فرزند پیش پیر کنعان میرسد
Ailə1Biz xəstəxanadan çıxdıq. Sanitar maşını bizi vağzala qoyub qayıtdı. Qaranlıq, həm də küləkli bir gecə idi. Külək uğuldayaraq aləmi ağzına almış, ağacları sağa-sola bükərək köklərinə qədər tərpədir, sanki torpağı oyatmaq istəyirdi. Biz saat yarım qatarı gözləməli idik. Mən çantamın üstündə oturub papiros çəkir, vaxtımı keçirirdim. Qapı ağzına çıxan Valeri pis bir xəbər gətirdi:
SənətDüyünlü dağları kökündən vuranƏmək cəbhəsində amansız duran,
Qırx doqquz yaşım14 oktyabr – qırx doqquz yaşım...Görüşdük onunla xəstəxanada.
Əyyami-zimistan keçdi, sevdiyim!Əyyami-zimistan keçdi, sevdiyim!Dur seyr elə, işrət baharıdır bu!
Qurban kəsginənSən, ey imkan sahibi, bir paçkə «şirvan kəsginən»,Alginən üç-dörd qoyun, bayramda qurban kəsginən.
Məhəbbət yolunda yorulmur ürəkMəhəbbət yolunda yorulmur ürək,Göyün intəhasız dərinliyinə
XatirəBizə necə baxırdıyanımızdan ötənlər.
Yaşa həyatFırlanmasayer kürəsi,
Канз аль-хакайик, глава 37سخن در سینه زین بسیار دارمنمیگویم که عمری کار دارم
Natəvan könlüm ki, lə’lindən zəkat almış gəlürNatəvan könlüm ki, lə’lindən zəkat almış gəlür,Sayrudur, dərman içün həbbi-nəbat almış gəlür.
Ordan-burdan 3Osmanlıda qanuni əsasi...Otuzillik istibdad, istər osmanlıların özlərinə, istər bizlərə, istər əcnəbi adamlara o qədər təsir edib, Osmanlı xüsusunda fikrimizi o qədər çaşdırıbdır ki, “Osmanlı və qanuni əsasi” sözlərinin bir yerdə olması bizə... məzəli görünür və hətta məntiq (loqika) cəhətincə də guya xilaf hesab olunur.
QəzəlYeri-göyü xəlq eyləyən, bu mövhüməvraya gəl,Haqqı nannahaq arası düşüb dü davaya, gəl.
VasvasıO, Bakıda böyümüşdü, həm təhsilini orada bitirmiş, həm də qulluğu orada idi. İyirmi beş yaşa çatmış da, rayonlarımızı gəzməmişdi və qəza onun təsəvvüründə qızdırma, ilan və əqrəb yuvası kimi bir şey idi. Odur ki, o həmişə Bakıda qalmağı, Bakıda çalışmağı səfalı bir qəzadan belə üstün tuturdu.Bir gün onu maarif komissarlığına çağırdılar. Şöbə müdiri onu oturdub
Ya ƏliSidq ilə tutmuşam, çağırram səni,Xeybərin qalasın alan, ya Əli!
Рубаи 23آن کیست که غیر توست آن کیست بگواو خود ز کجاست یا خود او چیست بگو
Əsrimizin qəhrəmanları(Dörd pərdədə roman)“Qospadin” Nəsir intelligent, müsəlman “kavaleri” həmişə qızlarla tanış
A bəxtimNolar bir yol yetişəsən haraya,Məni oda salıb yatan, a bəxtim.
Üç addım yer ayır...Üç addım ayır, kənd qəbristanı,Günlərin birində qayıdacağam.