Xaqani Şirvani: Kədərli
هر دل که غم تو داغ کردشخون جگر آمد آب کردش
Qəzəl 211از دو عالم دامن جان درکشم هر صبحدمپای نومیدی به دامان درکشم هر صبحدم
Qəzəl 213نه رای آنکه ز عشق تو روی برتابمنه جای آنکه به جوی تو بگذرد آبم
Qəzəl 214Bu zülmkar dövranda mən bir vəfa görmədim,Üzü qara taledə mən bir səfa görmədim.
Qəzəl 218در سایهٔ شب شکست روزمخورشید سیاه شد ز سوزم
Qəzəl 221Bəzilərin fikrincə alçaq olsaq hamıdan,Lakin xalqın içində bizik nəcib bir insan.
Qəzəl 225گرچه به دست کرشمهٔ تو اسیرماز سر کوی تو پای بازنگیرم
Qəzəl 228خون دلم مخور که غمان تو میخورمرحمی بکن که زخم سنان تو میخورم
Qəzəl 229ما از عراق جان غم آلود میبریموز آتش جگر دل پُر دود میبریم
Qəzəl 231به کوی عشق تو جان در میان راه نهمکلاه بنهم و سر بر سر کلاه نهم
Qəzəl 233یک نظر دوش از شکنج زلف او دزدیدهامزیر هر تار شکنجی صد جهان جان دیدهام
Qəzəl 234دل بشد از دست دوست را به چه جویمنطق فروبست، حال دل به چه گویم
Qəzəl 237گفتم آه آتشین بس کن، نه من خاک توامنه مسلسل همچو آبم تا هوسناک توام؟
Qəzəl 239Qəlbim kimi odludur dəhanım,Çəkməz, odur, ismini zəbanım,
Qəzəl 243گفتم به ری مراد دل آسان برآورمز آنجا سفر به خاک خراسان برآورم
Qəzəl 244مرا گوئی چه سر داری، سر سودای او دارمبه خاک پای او کهامید خاک پای او دارم
Qəzəl 245چون تلخ سخن رانی تنگ شکرت خوانمچون کار به جان آری جان دگرت خوانم
Qəzəl 254ای جفت دل من از تو فردموی راحت جان ز تو به دردم
Qəzəl 273خرمی کان فلک دهد غم داندل که با غم بساخت خرم دان
Qəzəl 275سوختم چون بوی برناید ز منوآتش غم روی ننماید ز من
Qəzəl 277Nuş edərəm fələk qəmin ağlamaqdan, yazıq mənə!Çərxi-fələk kəməndinə bağlı qalan, yazıq mənə!
Qəzəl 281آب و سنگم داد بر باد آتش سودای مناز پری روئی مسلسل شد دل شیدای من
Qəzəl 283Yar əlindən nə haldayam, eşitmədin, ey dost, məgər?Qəmi məni öldürsə də, incimədim bir tük qədər.
Qəzəl 289تا دل غم او دارد نتوان غم جان خوردنبا انده او زشت است اندوه جهان خوردن
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.