Xaqani Şirvani: Kədərli
Gəncliyim qüssədə, ələmdə keçdi,Günlərim, bilirsən, nə qəmdə keçdi.
Rübai 40Xaqaninin qəlbi qəmlə odlandı,Səbir de bu odda alışıb yandı.
Rübai 43Gör necə bəlayə düçar olub can?Qəza ox yağdırır başıma hər an.
Rübai 49Təzədən qövr etdi yenə göhnə qəm,Ürəyim bu dərdə tapmadı məlhəm.
Rübai 57Ağlımı əlimdən aldı məhəbbət,Könlümü qəm, kədər eylədi qarət.
Rübai 60Ey tərsa gözəli, ey ruh bəxş edən,Sənə adi sənəm ad vermərəm mən.
Rübai 62ناوکزن سینهها شود مژگانتافسونگر دردها شود مرجانت
Rübai 63Hüsnün gözəlləri salır həycana,İşvəkar gülüşün ruh verir cana.
Rübai 70Canıma od vuran məhəbbət budur,Mənə qan udduran o afət budur.
Rübai 73Qurtarmaq çətindir bu dərd əlindən,Birləşə bilməzsən təzə ayla sən.
Rübai 74Ahım üfüqləri tutmuş sərasər,Ahımdan dumana bürünmüş göylər.
Rübai 80O xumar gözlərin necədir, canan?Varmı badamında püstə kimi qan?
Rübai 93Xaqani, həyatın əsasıdır qəm,Xeyr ilə, şər ilə doludur aləm,
Rübai 95Hər gün fələk mənə verir yeni qəm,Edir alçaqların əlilə sitəm.
Rübai 96Xaqani nə etsin, çəkməsin dərd, qəm?Onun ələminə vaqifdir aləm.
Rübai 97خاقانی را جور فلک یاد آیدگر مرغ دلش زین قفس آزاد آید
Rübai 110Könlümə bir xəbər çatanda səndən,Ürək həyəcanla döyünür həmən.
Rübai 116Ey saqi, dəyişməz rəngim heç zaman,Ürəkdən nalələr ucalır hər an.
Rübai 120Qəlbimin dərdinə dəva ediniz,Məni o dilbərə fəda ediniz!
Rübai 124Üzüldü vəslinə can atan bu can,Səbrim də tükənib qurtardı, inan.
Rübai 131Ömrümün bağında becərildi qəm,Qalmadı nə sərvim, nə də ki, laləm.
Rübai 142Qəlbdə təzə qəmlə köhnə dərdim var,Onlar bircə sözlə olur aşikar.
Rübai 146غم شحنهٔ عشق است و بلا انگیزدجان خواهد شحنگی و رنگ آمیزد
Rübai 153خاقانی را جور فلک یاد آیدگر مرغ دلش زین قفس آزاد آید
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.