Maarifçilik dövrü
Sənə olsaydı, ey gül, Yusifin filcümlə oxşarı,Olurdu nəqdi-can ilə cahan əhli xəridarı.
Dün qismət oldu çeşmimə xalın nəzarəsiDün qismət oldu çeşmimə xalın nəzarəsi,Sandım yanıbdı çərxdə bəxtim sitarəsi.
Yanımda eyləməyin eyb o mahi-tabanıYanımda eyləməyin eyb o mahi-tabanı,Könül sevən gözəlin olmaz eybü nöqsanı.
Tökülür gözlərimin, xəttini görcək, yaşiTökülür gözlərimin, xəttini görcək, yaşi,Çox təəccübdü bulud səbzədən olmuş naşi.
Ta könül seydinə səyyad o gözü qaş olduTa könül seydinə səyyad o gözü qaş oldu,Aləmə razi-nihanım dağılıb faş oldu.
Ta niqab arizinə zülfi-dütadən saldıTa niqab arizinə zülfi-dütadən saldı,Məni ol mahliqa şurü həvadən saldı.
Nolurdu bəzmdə, ya rəb, mənim də yarım olaydıNolurdu bəzmdə, ya rəb, mənim də yarım olaydı,Alıb piyalə ələ yar meygüsarım olaydı.
Sanma güldür gətirən səhni-gülüstanə məniSanma güldür gətirən səhni-gülüstanə məni,Gülə sənsiz nəzər etsəm gətirər canə məni.
Bilməm ki, bu nə fitneyi-dövrü qəmər olduBilməm ki, bu nə fitneyi-dövrü qəmər oldu,Saqi, hanı xurşidi-mey, axır səhər oldu.
Ey könül, ol gül üçün naləvü zar etmə dəxiEy könül, ol gül üçün naləvü zar etmə dəxi,Özüvü dideyi-əğyardə xar etmə dəxi.
Hər aşiqi-dilsuxtə bir meyldə qaldıHər aşiqi-dilsuxtə bir meyldə qaldı,Məcnuni-siyəhbəxt qəmi-Leylidə qaldı.
Dustlər, mən görən ol dilbəri-ziba kim idi?Dustlər, mən görən ol dilbəri-ziba kim idi?Dağıdan gül üzünə zülfi-mütərra kim idi?
Ölüncə çəkmənəm meyxanədən hərgiz qədəm, saqi.Ölüncə çəkmənəm meyxanədən hərgiz qədəm, saqi.Ələ al sən əyaği-badəni eylə kərəm, saqi.
Alıb qərarımı, gəl biqərar qoyma məniAlıb qərarımı, gəl biqərar qoyma məni,Şikəstə xatirü biqəmküsar qoyma məni.
Ta məndən iraq ol büti-gülpirəhən olduTa məndən iraq ol büti-gülpirəhən oldu,Hər camə ki geydim, mənə qəmdən kəfən oldu.
Xalü xətin olub dili-viranə oğrusuXalü xətin olub dili-viranə oğrusu,Oldu iki qaraçı bu bir xanə oğrusu.
Ləblərin öpdüm, könül oldu meyi-nab oğrusuLəblərin öpdüm, könül oldu meyi-nab oğrusu,Oldu, bu sərrafı gör, bir ləli-sirab oğrusu.
Dil aşiq olub zülfüvə sevdalərə düşdüDil aşiq olub zülfüvə sevdalərə düşdü,Məcnun kimi zəncir ilə səhralərə düşdü.
Bağdən fəsli-bahar ol güli-rəna getdiBağdən fəsli-bahar ol güli-rəna getdi,Bağlər düşdü səfadən ki, təmaşa getdi.
Ey rövzeyi-behişt cəmalın nişanəsiEy rövzeyi-behişt cəmalın nişanəsi,Kövsər o ləli-şəhd-misalın nişanəsi.
Xət gəldi rüxi-yarə füzun oldu səvadıXət gəldi rüxi-yarə füzun oldu səvadı,Şəffafdı bu ayeyi-”Vəlleyl” midadı.
Derdim ki, könül zirü zəbər olmasın, olduDerdim ki, könül zirü zəbər olmasın, oldu,Həmvarə gözüm əşklə tər olmasın, oldu.
Zülali-ləblərin “eynən tüsəmma səlsəbil” olduZülali-ləblərin “eynən tüsəmma səlsəbil” oldu,Dedim bir cürə ondan, aləmə qanım səbil oldu.
Bir də bəzmimdə mənim ol büti-novşad olumu?Bir də bəzmimdə mənim ol büti-novşad olumu?Görəsən qəmli könül bir də dönüb şad olumu?
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.