Əvhədi Marağalı: Təbiət və bahar
آن فروغ لاله یا برگ سمن، یا روی تست؟آن بهشت عدن، یا باغ ارم، یا کوی تست؟
Rübai 66در باغ شدی، سرو سر افشانی کردسنبل ز نسیم تو پریشانی کرد
Rübai 69گل بار دگر لاف صفا خواهد زددر عهد رخت دم از وفا خواهد زد
Qəzəl 102انجمن شهر ملای گلستباده بیاور، که صلای گلست
Rübai 102آن زلف چو نافهٔ تتاری بنگرو آن خط چو سبزهٔ بهاری بنگر
Qəzəl 103از جام عشق بین همه باغ و بهار مستدوران دهر عاشق و لیل و نهار مست
Rübai 115اطراف چمن ز مشک بوییست به برگگلزار زمانه را نکوییست به برگ
Rübai 123امروز که گشت باغ رنگین از گلشد خاک چمن چو نافهٔ چین از گل
Rübai 125بر گل چو نسیم سحری سود قدمپوشیده نقاب غنچه بربود بدم
Rübai 126از ژاله چو لاله راست لؤلؤ در کامبرخیز و به سوی گل و گلزار خرام
Qəzəl 108این باغ سراسر همه پر باد وزانستجنبیدن این شاخ درخشان همه زانست
Rübai 156در زیر دو ابروی کژت پیوستهبا چشم تو آن سه خال در یک رسته
Rübai 176ای خاک تو آب سبزه زار صافیتابوت تو سرو جویبار صافی
Qəzəl 111سروی که ازو و حور و پری بار برند اوستماهی که ازو خلق دل زار برند اوست
Qəzəl 119ز عشق اگر چه به هر گوشه داستانی هستسری چنین نه همانا بر آستانی هست
Qəzəl 136گو: هر که در جهان به تماشا روید و گشتما را بس این قدر که: به ما دوست بر گذشت
Qəzəl 140تا لعل باده رنگ تو شکرفروش گشتباور مکن که: هیچ دلی گرد هوش گشت
Qəzəl 149به وقت گل پی معشوق و باده باید رفتسوار عیش تراند، پیاده باید رفت
Qəzəl 151ترک من ترک من خستهدل زار گرفتشد دگرگونه دگری یار گرفت
Qəzəl 168بیا، که دیدن رویت مبارکست صباحبیا، که زنده به بوی تو میشوند ارواح
Qəzəl 173چون بگذری دلم به تپیدن در اوفتددستم ز غم به جامه دریدن در اوفتد
Qəzəl 178دلی، که میل به دیدار دوستان داردفراغتی ز گل و باغ و بوستان دارد
Qəzəl 181وجود حقیقت نشانی نداردرموز طریقت بیانی ندارد
Qəzəl 182بمیرم چشم مستت را که جانم زنده میدارددلم را با خیال خود به جان با زنده میدارد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.