Əvhədi Marağalı: Təbiət və bahar
حال دل پیش تو گفتم، که تو یارم باشینه بدان تا تو به آشفتن کارم باشی
Qəzəl 809بکوش و روی مگردان ز جور و بارکشیمگر مراد دل خویش در کنار کشی
Qəzəl 810گل بین، گرفته گلشن ازو آب و رونقیبستان نگر،ز گل شده همچون خورنقی
Qəzəl 818از چهره لاله سازی و از زلف سنبلیتا از خجالت تو نروید دگر گلی
Qəzəl 823ای غنچه با لب تو ز دل کرده همدمیگل وام کرده از رخ خوب تو خرمی
Qəzəl 830دو بوسه گر ز لب آن نگار بستدمیمراد خویشتن از روزگار بستدمی
Qəzəl 832ای تن و اندامت از گل خرمنیعالمی حسنی تو در پیراهنی
Qəzəl 841مرحبا، ای گل نورسته، که چون سرو روانیچشم بد دور ز رویت، که شگرفی و جوانی
Qəzəl 849به نشاط باده چو صبحدم سوی بوستان گذری کنیبسر تو کین دلخسته را به نسیم خود خبری کنی
Qəzəl 855رخ و زلفت، ای پریرخ، سمنست و مشک چینیبه دهان و لب بگویم که نبات و انگبینی
Qəzəl 856ز دست کس نکشیدم جفا و مسکینیمگر ز دست تو کافر، که دشمن دینی
Qəzəl 859آمد بهار، خیمه بزن بر کنار جویبر دوست کن کنار وز دشمن کنار جوی
Qəzəl 865شاخ ریحانی تو، یا برگ گل سوری؟ بگویآفتابی؟ یا پری، یا چهرهٔ نوری؟ بگوی
Qəzəl 870گلا، عنان عزیمت به بوستان چه دهی؟بتا، تعلق خاطر به سرو وبان چه دهی؟
Qəzəl 882زهی! حسن ترا گل خاک کویینسیم عنبر از زلف تو بویی
Qəsidə 13چمن ز باد خزان زرد و زار خواهد مانددرخت گل همه بیبرگ و بار خواهد ماند
Qəsidə 31چو بد کنی و ندانی که : نیک نیست که کردیمعاف باش و گر عاقلی معاف نگردی
Rübai 16ای دوست، کنون که بوی گل حامی ماستزاهد بودن موجب بدنامی ماست
Rübai 32بر سبزه نشست میپرستان چه خوشست!بر گل نفس هزاردستان چه خوشست!
Rübai 35دل بندهٔ بوی عنبر آمیز گلستجان چاکر عارض دلاویز گلست
Rübai 50دل بندهٔ بند سنبل پست تو باد!جان شیفتهٔ دو نرگس مست تو باد!
Rübai 53گل را، که صبا، مرغصفت بال گشادگفتی که: منجم ورق فال گشاد
Rübai 62گل شرم چمن به هیچ رویی نبرداز لاله خجالت سر مویی نبرد
Məntiqül-üşşaq, fəsil 54به گل گفتند: بلبل بس حقیرستترا با او چرا این دارو گیرست؟
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.