Qəzəl 462

خیز، که درمی‌رسد موکب سلطان گلچارهٔ بزمی بساز، تا بنهی خوان گل

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 491

دگر رخت ازین خانه بر در نهادمدگر خاک آن کوچه بر سر نهادم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 494

غافل چرایی؟ جانا، ز دردمرحمت کن آخر بر روی زردم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 504

آن تخم، که در باغ وفا کاشته بودمشد خار دلم، گر چه گل انگاشته بودم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 513

تا میسر گشت در گرمابه وصل آن نگارمدر دل و چشم آتش و آب دوصد گرمابه دارم

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 514

درون خود نپسندم که از تو باز آرمبدین قدر که: تو بیرون کنی به آزارم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 530

بیار آن، باده، تا دل را به نور او بر افروزمکه بوی دوست می‌آرد نسیم باد نوروزم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 538

یارب، تو حاضری که ز دستش چه میکشم؟وز عشوه‌های نرگس مستش چه میکشم؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 542

به تازه باد جدایی گلی ببرد ز باغمکه همچو بلبل مسکین از آن به درد و به داغم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 555

تو گلشن حسنی و ما چون خار و خاشاک، ای صنماز ما چرا رنجیده‌ای؟ حاشاک، حاشاک! ای صنم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 565

درمان درد دوری آن یار می‌کنموقتی که میل سبزه و گلزار می‌کنم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 593

از عشق دوری چون کنم؟ کین عشق مستوری شکنبا شیر شد در حلق دل، با جان برون آید ز تن

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 594

باغ بسان مصر شد از رخ یوسف سمنگشت روان ز هر طرف آب چو نیل در چمن

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 595

تخت شاهی دارد آن ترک ختنکی کند رغبت به درویشی چو من؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 596

چو آتشست به گرمی هوای تابستانبده دو کاسه ازان آب لعل، یا بستان

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 599

دلا،خوش کرده ای منزل به کوی وصل دلداراندگر با یادم آوردی قدیمی صحبت یاران

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 600

دلها بربودند و برفتند سوارانما پای به گل در شده زین اشک چو باران

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 604

ای کس ما، چون شدی باز مطیع کسان؟بی‌خبریم از لبت، هم خبری می‌رسان

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 619

شیرین‌تر از دلدار من دلدار نتوان یافتنمسکین‌تر از من عاشقی غم‌خوار نتوان یافتن

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 628

باغ جهان روی تست، رای گلستان مکنطیرهٔ سنبل مخواه، طره پریشان مکن

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 652

منم آنکه گلشن عشق را چمنم، ببینگذری کن و گل و سوسن و سمنم ببین

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 660

گر سوی من چنین نگرد چشم مست توسر در جهان نهم به غریبی ز دست تو

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 662

تا فاش گشت ذکر دهان چو قند تورغبت نمی‌کند به شکر دردمند تو

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 670

ای خرمن گل خوشه‌چین پیش تن و اندام توبلبل نخوانَد وصف گل تا من نگویم نام تو

Əvhədi Marağalı1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.