Qəzəl 183

نیشکر آن روز دل ز بند بر آردکو چو لبت پسته‌ای به قند بر آرد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 186

طراوت رخت آب سمن تمام ببردرخت ز گل نم و از آفتاب نام ببرد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 198

دلم جز تو آهنگ یاری نکردبه غیر از تو میل کناری نکرد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 220

جان و دل را بوی وصل آن دل و جان کی رسد؟وین شب تنهای تاریکی به پایان کی رسد؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 226

دلی که با سر زلف تو آشنا باشدگمان مبر که ز خاک درت جدا باشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 229

بهار و بوستان ما سر کوی تو بس باشدچراغ مجلس ما پرتو روی تو بس باشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 231

بهار و باغ با ترکان گل رخسار خوش باشدشراب تلخ با خوبان شیرین کار خوش باشد

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 239

چون قد تو در چمن نباشدچون روی تو یاسمن نباشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 240

رنگین‌تر از رخ تو گل در چمن نباشدچون عارض تو ماهی در انجمن نباشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 250

ز بلبل بوستان پر ناله و فریاد خواهد شدکه صحرا سبز و گلها سرخ و دلها شاد خواهد شد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 254

خواهم شبی بر آن دهن تنگ میر شدکامشب مرا تعلق او در ضمیر شد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 260

جهان از باد نوروزی جوان شدزمین در سایهٔ سنبل نهان شد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 267

گر به کام دل رسید از یار خود یاری چه شد؟ور به وصلش شادمان گردید غم‌خواری چه شد؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 270

عرق چو از رخت، ای سرو دلستان، بچکدز خاک لاله برآید، ز لاله جان بچکد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 272

بید بشکفت و گل به بار آمدلاله بر طرف جویبار آمد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 276

هر که او عاشق آن روی بود صبر نداندعاشق خویشتنست آنکه ازو صبر تواند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 279

رخ تو به جز جور و خواری ندانددل من به جز بردباری نداند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 280

کیست کز آن بت بمن خبر برساند؟گر نبود نامه‌ای، زبر برساند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 287

اول فطرت که نقش صورت چین بسته‌اندمهر رویت در میان جان شیرین بسته‌اند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 288

فرش زمردین به زمین در کشیده‌اندو آنگه برو، ز گل، علم زر کشیده‌اند

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 290

باز شادروان گل بر روی خار انداختندزلف سنبل بر بنا گوش بهار انداختند

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 296

چون ز بغداد و لب دجله دلم یاد کنددامنم را چو لب دجلهٔ بغداد کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 302

مطرب، مهل که محنت و غم قصد جان کندراهی سبک بیار، که رطلم گران کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 318

مردم شهرم به می‌خوردن ملامت می‌کنندساقیا، می ده، بهل، کایشان قیامت می‌کنند

Əvhədi Marağalı1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.