Saib Təbrizi: Təbiət və bahar
مشو چو موج شلاین به هر کنار و بروکمند طول امل را فراهم آر و برو
Qəzəl 6526ز شرم قد بلند تو آب گردد سروبه زیر خاک نهان از حجاب گردد سرو
Qəzəl 6528روزی که پسته دید لب همچو قند اوشد خنده زهر در دهن نیم خند او
Qəzəl 6529شد خط مشکبار عیان از عذار اوجوهرنما شد آینه بی غبار او
Qəzəl 6530خطت که رفت در بغل هاله ماه ازوپوشیده است کعبه پلاس سیاه ازو
Qəzəl 6533چون سر زند ز مشرق زین آفتاب توصد شاخ گل پیاده رود در رکاب تو
Qəzəl 6538ای فتنه سایه پرور سرو روان تومه در کمند کاکل عنبرفشان تو
Qəzəl 654به هر ترنمی از جای می رود دل ماسبک رکاب چو بوی گل است محمل ما
Qəzəl 6540ای شاخ گل شکسته طرف کلاه توپیچ و خم بنفشه ز خط سیاه تو
Qəzəl 6541در خون نشست لاله ز چشم سیاه توگل گوشه گیر گشت ز طرف کلاه تو
Qəzəl 6543کردم اگر چه هر دو جهان رونمای تواز بی بضاعتی خجلم از لقای تو
Qəzəl 6549از اهل حق اگر نظری یافتی بگوبی خون دل اگر گهری یافتی بگو
Qəzəl 655Qocalıq gəldi, bu da özgə bir aləm oldu,Əyilən qamətimiz körpü kimi xəm oldu.
Qəzəl 6550شد رعشه پیری پر و بال طلب تویک جو نشد افسرده ز کافور تب تو
Qəzəl 6552چون شبنم روشن گهر با خار و گل یکرنگ شوبگذار رعنایی ز سر بیزار از نیرنگ شو
Qəzəl 6554چشمی که فتاد بر لقای توشد مشرق گوهر از صفای تو
Qəzəl 6555خامش گویا بود چشم سخنگوی تونقطه بسم الله است خال بر ابروی تو
Qəzəl 6559حسن را از چشم بد شرم و حیا دارد نگاهشمع را فانوس از باد صبا دارد نگاه
Qəzəl 656چراغ راه ندارد به بزم روشن ماز ماهتاب گل افتد به چشم روزن ما
Qəzəl 6560چون به یاد شرم می افتم در اثنای نگاهمی زند غیرت ز مژگان تیشه بر پای نگاه
Qəzəl 6568این چه خورشیدست یارب از افق تابان شده؟کز تماشایش فلک یک دیده حیران شده
Qəzəl 6569نوبهارست این به احیای گلستان آمده؟یا قیامت بر سر خاک شهیدان آمده
Qəzəl 6575در دل از نادان فزون صاحب هنر دارد گرهسرو موزون از درختان بیشتر دارد گره
Qəzəl 6579دل ز غفلت چون خودآرایان به رنگ و بو منهچون گل از هر شبنمی آیینه بر زانو منه
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.