Saib Təbrizi: Təbiət və bahar
ز عمر باج ستاند می دو ساله مابه آفتاب شبیخون زند پیاله ما
Qəzəl 6580از دل سودایی ما آسمان رنگ است کوهاز هلال تیشه ما آتشین چنگ است کوه
Qəzəl 6581تیشه زد بر پای خود هر کس که زد بر پای کوهدست کوته دار چون فرهاد از ایذای کوه
Qəzəl 6582صباحت آب در گلزارش از جوی گهربستهنزاکت رشته جان را بر آن موی کمر بسته
Qəzəl 6586نه تبخاله است بر گرد دهان یار افتادهکه گوهرها برون از مخزن اسرار افتاده
Qəzəl 6590که یارب گرم در رخسار آن نازک میان دیده؟که آن موی کمر چون موی آتش دیده پیچیده
Qəzəl 6596به ستم کی رود از جای دل غم دیده؟این سپندی است که مرگ بسی آتش دیده
Qəzəl 660ز نوبهار شود چون شکفته لاله ما؟که خون مرده کند باده را پیاله ما
Qəzəl 6600چگونه زان گل رعنا دو چشم بردارم؟که هم بهار نگاه است و هم خزان نگاه
Qəzəl 6603به صد دلیل نرفتن ره خدای که چه؟به صد چراغ ندیدن به پیش پای که چه؟
Qəzəl 6605Şərabın şəbnəmi düşmüş mənə bir lalə gətir,Doldurub mey qədəhin, könlümü sən halə gətir.
Qəzəl 6607عرق به برگ گلت می دود شتاب زدهنگاه گرم که این نقش را بر آب زده؟
Qəzəl 6608ز خط عذار تو تا عنبرین نقاب شدهز هاله خوبی مه پای در رکاب شده
Qəzəl 661ز هم نمی گسلد عیش جاودانه ماخمار صبح ندارد می شبانه ما
Qəzəl 6611بریده نعل ز عشق که بر جگر لاله؟به سنبل که سیه کرده چشم تر لاله؟
Qəzəl 6614در جسم خاکسار مرا جان سوختهباشد سفال تشنه و ریحان سوخته
Qəzəl 6615لاله است این که از جگر خاک سرزده؟یا لیلی است سر ز سیه خانه برزده
Qəzəl 6616ای عالم از ظهور صفاتت عیان شدهبست و گشاد دست تو دریا و کان شده
Qəzəl 6617خط غبار گرد رخ یار آمدهخورشید حسن بر سر دیوار آمده
Qəzəl 6618جام صبوح خورده ز خلوت برآمدهپرشورتر ز صبح قیامت برآمده
Qəzəl 6619تا سبزه خط از لب جانان برآمدهآه از نهاد چشمه حیوان برآمده
Qəzəl 6622محجوب را ز صحبت جانان چه فایده؟پوشیده چشم را ز گلستان چه فایده؟
Qəzəl 6623در دور خط به حرف رسیدن چه فایده؟در وقت عزل شکوه شنیدن چه فایده؟
Qəzəl 6626در دل چو غنچه چند کنی رنگ و بو گره؟واکن به ناخن از دل پرآرزو گره
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.