Saib Təbrizi: Təbiət və bahar
تا کرد خانه از رخ او روشن آینهگیرد ز آفتاب به گل روزن آینه
Qəzəl 6631تا سرو ترا راه به گلزار فتادهگل گشته به تعظیم تو از شاخ پیاده
Qəzəl 6634از حسن تو یک رقعه به گلزار رسیدهاز زلف تو یک نافه به تاتار رسیده
Qəzəl 6635از ناله نسیمیش به بستان نرسیدهاز گریه غباریش به دامان نرسیده
Qəzəl 6636تا دیده خود کرد چو دستار شکوفهبرکرد سر از پیرهن یار شکوفه
Qəzəl 664رسید صبر به فریاد بینوایی ماکلید روزی ما شد شکسته پایی ما
Qəzəl 6640عشق اختیار دل را از دست ما گرفتهطوفان عنان کشتی از ناخدا گرفته
Qəzəl 6642آن خوش پسر برآمد از خانه می کشیدهمایل به اوفتادن چون میوه رسیده
Qəzəl 6644خراب گشت ز می زاهد شراب ندیدهکه تاب آب ندارد سفال تاب ندیده
Qəzəl 6645به جرم این که کله کج نهاده است شکوفهبه روی خاک مذلت فتاده است شکوفه
Qəzəl 6647به حوالی دو چشمش حشم بلا نشستهچو قبیله گرد لیلی همه جابجا نشسته
Qəzəl 665هزار حیف که گل کرد بینوایی مابه چشم آبله آمد برهنه پایی ما
Qəzəl 6651بوسهای قیمت از آن لبها به صد جان کردهایبرخوری از نعمت خوبی، که ارزان کردهای
Qəzəl 6652با لباس عنبرین امروز جولان کردهایسرو را در جامه قمری خرامان کردهای
Qəzəl 6654از نمکدان تو محشر گرد بیرون رانده ایبرق پیش خوی تندت پای در گل مانده ای
Qəzəl 6657می کشد دل را ز دستم دلربای تازه ایدر کشاکش داردم زورآزمای تازه ای
Qəzəl 6659ای جهانی محو رویت، محو سیمای که ای؟ای تماشاگاه عالم، در تماشای که ای؟
Qəzəl 666مرا ز نشأه می ساخت کامیاب هواکه هست داروی بیهوشی شراب هوا
Qəzəl 6660ای ز روی آتشینت هر دل آتشخانهایاز لب میگون تو هر سینهای میخانهای
Qəzəl 6662هر که دارد با پریزادان معنی خلوتیهمچو مارش می گزد هر حلقه جمعیتی
Qəzəl 6665دوش با ما سرگران بودی چه در سر داشتی؟باده می خوردی و خون ما به ساغر داشتی
Qəzəl 6666سرو من گر بر سر خاک شهیدان آمدیدعوی خون هم درین عالم به پایان آمدی
Qəzəl 6669هر دو عالم یک قدم باشد به پای بیخودیای هزاران خضر فرخ پی فدای بیخودی
Qəzəl 6670پیش اغیار از بهار تازه رو گلشن تریاز دل خود در شکست کار من آهن تری
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.