Qəzəl 882

چشم عاشق خاک کوی دلستان بیند به خوابهر چه هر کس در نظر دارد، همان بیند به خواب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 884

مد کوتاهی است صبح از دفتر احسان شبسرمکش چون خامه زنهار از خط فرمان شب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 890

دیده از خط بدیع آب دهید ای احبابکه عجب نقش بدیعی زده دوران بر آب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 891

نکند باده شب، سوختگان را سیرابتشنه در خواب شود تشنه تر از خوردن آب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 893

روز روشن گل و شمع شب تارست شراببرگ عیش و طرب لیل و نهارست شراب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 895

به نگاهی دل خون گشته ما را دریاببه چراغی سر خاک شهدا را دریاب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 896

چهره نوخط آن تازه جوان را دریابزیر ابر تنک آن برق عنان را دریاب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 898

دست کوته مکن از دامن احسان طلبتا کشی نکهت یوسف ز گریبان طلب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 906

ز بس به می شدم آلوده چون سبوی شرابتوان مقام مرا یافتن به بوی شراب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 910

عرق‌فشانی آن گلعذار را دریابستاره‌ریزی صبح بهار را دریاب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 911

Fələyin min kələyi, fitnəsi var, yatmaginan,Körpünün altına daim sel axar, yatmaginan.

Saib TəbriziQəzəl6 dəq
Qəzəl 914

Çək yana zülfünü, gül surətinə salma niqab,Bu gözəlliklə sənə, söylə, nə lazımdır hicab?

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 915

تا گل ز عکس عارض او چیده است آبدر چشمه از نشاط نگنجیده است آب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 917

از چشم نیم مست تو با یک جهان شرابما صلح می کنیم به یک سرمه دان شراب!

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 921

از لعل و گهر گرچه گرانسنگ شود آبحیف است که آیینه نیرنگ شود آب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 923

عالمی را روی شرم آلود او دیوانه ساختشمع در فانوس کار یک جهان پروانه ساخت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 925

روی گرم مهر اگر ذرات عالم را نواختداغ سودای تو هم دل‌های پُر غم را نواخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 926

هر که را اینجا به سیلی آسمان خواهد نواختدر کنار مرحمت، در آن جهان خواهد نواخت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 928

آن که رنگ خط به رخسارش ز مشک ناب ریختخار در پیراهن خورشید عالمتاب ریخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 929

کوته اندیشی که گل در خوابگاه یار ریختیوسف گل پیرهن را در گریبان خار ریخت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 932

پیش ساقی هر که آب رو درین میخانه ریختدر دل پاک صدف چون ابر نیسان دانه ریخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 937

دیده های پاک را با حسن، کشتی آشناستشبنم روشن گهر در گلستان فرمانرواست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 938

در غبار خط صفای آن پری طلعت بجاستگرچه شد درد این شراب صاف، کیفیت بجاست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 942

از دو عالم فارغم، آزاده ای چون من کجاست؟زیر دست سایه ام، افتاده ای چون من کجاست؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.