Saib Təbrizi: Təbiət və bahar
چشم عاشق خاک کوی دلستان بیند به خوابهر چه هر کس در نظر دارد، همان بیند به خواب
Qəzəl 884مد کوتاهی است صبح از دفتر احسان شبسرمکش چون خامه زنهار از خط فرمان شب
Qəzəl 890دیده از خط بدیع آب دهید ای احبابکه عجب نقش بدیعی زده دوران بر آب
Qəzəl 891نکند باده شب، سوختگان را سیرابتشنه در خواب شود تشنه تر از خوردن آب
Qəzəl 893روز روشن گل و شمع شب تارست شراببرگ عیش و طرب لیل و نهارست شراب
Qəzəl 895به نگاهی دل خون گشته ما را دریاببه چراغی سر خاک شهدا را دریاب
Qəzəl 896چهره نوخط آن تازه جوان را دریابزیر ابر تنک آن برق عنان را دریاب
Qəzəl 898دست کوته مکن از دامن احسان طلبتا کشی نکهت یوسف ز گریبان طلب
Qəzəl 906ز بس به می شدم آلوده چون سبوی شرابتوان مقام مرا یافتن به بوی شراب
Qəzəl 910عرقفشانی آن گلعذار را دریابستارهریزی صبح بهار را دریاب
Qəzəl 911Fələyin min kələyi, fitnəsi var, yatmaginan,Körpünün altına daim sel axar, yatmaginan.
Qəzəl 914Çək yana zülfünü, gül surətinə salma niqab,Bu gözəlliklə sənə, söylə, nə lazımdır hicab?
Qəzəl 915تا گل ز عکس عارض او چیده است آبدر چشمه از نشاط نگنجیده است آب
Qəzəl 917از چشم نیم مست تو با یک جهان شرابما صلح می کنیم به یک سرمه دان شراب!
Qəzəl 921از لعل و گهر گرچه گرانسنگ شود آبحیف است که آیینه نیرنگ شود آب
Qəzəl 923عالمی را روی شرم آلود او دیوانه ساختشمع در فانوس کار یک جهان پروانه ساخت
Qəzəl 925روی گرم مهر اگر ذرات عالم را نواختداغ سودای تو هم دلهای پُر غم را نواخت
Qəzəl 926هر که را اینجا به سیلی آسمان خواهد نواختدر کنار مرحمت، در آن جهان خواهد نواخت
Qəzəl 928آن که رنگ خط به رخسارش ز مشک ناب ریختخار در پیراهن خورشید عالمتاب ریخت
Qəzəl 929کوته اندیشی که گل در خوابگاه یار ریختیوسف گل پیرهن را در گریبان خار ریخت
Qəzəl 932پیش ساقی هر که آب رو درین میخانه ریختدر دل پاک صدف چون ابر نیسان دانه ریخت
Qəzəl 937دیده های پاک را با حسن، کشتی آشناستشبنم روشن گهر در گلستان فرمانرواست
Qəzəl 938در غبار خط صفای آن پری طلعت بجاستگرچه شد درد این شراب صاف، کیفیت بجاست
Qəzəl 942از دو عالم فارغم، آزاده ای چون من کجاست؟زیر دست سایه ام، افتاده ای چون من کجاست؟
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.