Qəzəl 815

گلگونه چه حاجت بود آن روی نکو را؟با پیرهن گل نبود کار، رفو را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 816

فانوس حجاب است چراغ سحری رادامن به میان بر زده باید سفری را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 818

بی برگی ما برگ نشاط است چمن راشیرازه گلزار بود خار و خس ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 819

Mey dolu camda mənim sanki hübabdır ürəyim,Dərbədər insan üçün odlu şərabdır ürəyim.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 820

درمانده این جسم نزارست دل مادر سنگ نهان همچو شرارست دل ما

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 826

کم نیست جگرداری پیران ز جوان‌هاکار دم شمشیر کند پشت کمان‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 827

ای خار و خس بحر ثنای تو سخن‌هاگنجینه گوهر ز مدیح تو دهن‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 830

چشم همیشه مستت خمار کرد ما رازلف سبک عنانت سیار کرد ما را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 831

بی‌قدر ساخت خود را، نخوت فزود ما رابر ما و خود ستم کرد، هرکس ستود ما را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 835

Qorxu alarmı, söylə, qəlbi qəvi olanı?Bülbül məst oldu bağda, itirdi aşiyanı.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 836

برق سبک عنان را پروای خار و خس نیستدام و قفس چه سازد با دل رمیده ما؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 837

زهی به ساعد سیمین شکوفه ید بیضانظر به نور جمال تو مهر دیده حربا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 838

ز موج خویش بود تازیانه ریگ روان راچه حاجت است محرک، ز دست رفته عنان را؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 840

ز جوش عشق شود با قوام، شیره جان‌هاز عقل پا به رکاب سفر شوند روان‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 850

شانه زند چو کلک من طره مشکفام راسرمه خامشی دهد طوطی خوش کلام را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 851

ای ز تو شور در جگر کلک شکر نوای رارشته آه در گره فکر گرهگشای را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 852

ای فکر تو نقشبند جان‌هایک حلقه ذکرت آسمان‌ها

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 853

ای حسن تو برق خانمان‌هاعشق تو دلیل آسمان‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 855

دید ز خون دلم لاله ستان خاک راآبله دل شکست شیشه افلاک را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 858

پیوسته خورد دل خون از بی‌غمی جان‌هااز خنده سوفارست دلگیری پیکان‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 859

باده روشن کز او شد دیده ساغر پر آبمی شود نور علی نور از فروغ ماهتاب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 873

بس که از رخسار او در پیچ و تاب است آفتابتشنه ابرست و جویای نقاب است آفتاب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 879

چون چراغ روز، با آن روشنایی آفتابهست با رویش خجل از خودنمایی آفتاب

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 880

در هوای ابر لازم نیست در مینا شرابمی کند هر قطره باران کار صد دریا شراب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.