Saib Təbrizi: Təbiət və bahar
بیگانگی شده است ز عالم مراد مایادش به خیر، هر که نیفتد به یاد ما!
Qəzəl 759یاقوت کهربا شود از آه سرد ماایوب را کند کمری، بار درد ما
Qəzəl 764دایم شکفته است دل داغدار ماموقوف وقت نیست چو عنبر بهار ما
Qəzəl 765منگر به چشم کم به دل داغدار مافانوس شمع طور بود لاله زار ما
Qəzəl 766آمیخته است مستی ما با خمار مایکدست چون حناست خزان و بهار ما
Qəzəl 767با اختیار حق چه بود اختیار ما؟با نور آفتاب چه باشد شرار ما؟
Qəzəl 768دوری ز خلق، باغ و بهارست پیش مادامان دشت، دامن یارست پیش ما
Qəzəl 770آشفتگی ز عقل پذیرد دماغ مافانوس گردباد شود بر چراغ ما
Qəzəl 775دل از قضا به دست رضا دادهایم ماعمریست تا رضا به قضا دادهایم ما
Qəzəl 777از جنبش نسیم کرم زنده ایم مازین باد همچو شیر علم زنده ایم ما
Qəzəl 782Göz yaşım ilə dönübdür qara torpaq çəmənə,Qürbət eldən köç edib gəldi xəyalım vətənə.
Qəzəl 784رنگین تر از حناست بهار و خزان مابر دست خویش بوسه دهد باغبان ما
Qəzəl 785لرزید بس که دل به تن ناتوان ماخالی ز مغز شد قلم استخوان ما
Qəzəl 786روشن چسان شود به تو سوز نهان ما؟چون شمع کشته است زبان در دهان ما
Qəzəl 787بر رو چو برگ گل ندویده است خون ماچون داغ لاله عشق مکیده است خون ما
Qəzəl 789رحمت گرفته روی ز گرد گناه ماآیینه تیره روز ز روی سیاه ما
Qəzəl 791رزق ملایک است نوای رسای ماچون می شود بلند نگردد نوای ما؟
Qəzəl 792آمد خزان و تر نشد از می گلوی مارنگی درین بهار نیامد به روی ما
Qəzəl 795وقت است جوش باده زند لاله زارهامیگون شود ز لاله لب جویبارها
Qəzəl 796ای روشن از فروغ تو چشم چراغهاپر گل ز جوش حسن تو دامان باغها
Qəzəl 800از دست و تیغ عشق فگارند لالههادر خاک و خون نشسته یارند لالهها
Qəzəl 807تا سوخت به داغ تو محبت جگرم راگلهای چمن آینه کردند پرم را
Qəzəl 809استاد چه حاجت بود آن سرو روان را؟خط حاشیه دان می کند آن غنچه دهان را
Qəzəl 812دلگیر کند غنچه من صبح وطن رادر خاک کند کلفت من سرو چمن را
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.